Hoeveel mesh-slachtoffers zijn er in België en Nederland?

Er hebben zich inmiddels zo’n 1800 lotgenoten aangemeld bij MeshedUp.
Maar …. iedere lotgenoot die wij kennen kent wel één, twee, of soms zelfs meer lotgenoten die zich niet bij ons hebben aangemeld. En dat is jammer! Wij willen graag bijhouden om hoeveel mensen het nu eigenlijk gaat. De medische wereld en de toezichthouders (RIVM en IGJ) weten het namelijk  niet ….

Waarom is het belangrijk je bij MeshedUp te melden?


Er zijn jarenlang door de ziekenhuizen geen registraties bijgehouden van mensen bij wie het plaatsen van mesh niet helemaal goed gegaan is.
Wij doen een poging om boven tafel te krijgen om hoeveel mensen het precies gaat, of is gegaan. Als we de mensen niet kennen -omdat ze zich niet bij ons hebben gemeld-  is dat een onmogelijke zaak. Meld je dus alsjeblieft bij ons aan! Je wordt er niet slechter van: hoe groter het aantal dat algemeen bekend is, hoe meer kans dat we serieus genomen zullen worden en er misschien iets zal veranderen.

Meld je ook bij het RIVM en de IGJ!

We hebben alle 1800 lotgenoten die zich bij ons hebben aangemeld gevraagd, gesmeekt soms, zich te melden bij de Inspectie van de gezondheidszorg en het RIVM omdat zij als toezichthouders op de hoogte zouden moeten zijn van het aantal mensen bij wie een meshingreep mis gaat.
Minder dan 25% heeft zich gemeld. Zo krijgt de overheid natuurlijk geen juist beeld van wat er speelt!

Heb je hun vragenlijsten nog niet ingevuld, doe het dan vandaag nog!
Dit is de link naar het contactformulier IGJ
Dit is de link naar het meldformulier RIVM

NIEUWS oktober 2026

Reportage Omrop Fryslân over slachtoffer incontinentiebandje

Al meer dan tien jaar leeft Mirjam iedere dag met ernstige pijn. Haar wereld is daardoor steeds kleiner geworden. Ze ligt veel op bed, gebruikt zware pijnstillers, zoals Fentanyl en zij moet voortdurend afwegen waar zij haar beperkte energie aan besteedt.

Gewone dingen die voor anderen vanzelfsprekend zijn, lukken haar vaak niet meer. Afspreken met mensen, ergens naartoe gaan of gewoon een normale dag beleven: haar lichaam bepaalt wat er nog mogelijk is.

In 2016 begonnen haar klachten steeds ernstiger te worden. Mirjan kreeg last van spier- en gewrichtspijn, extreme vermoeidheid, koortsaanvallen, darmproblemen en concentratieproblemen. Haar immuunsysteem raakte ontregeld. Na vele onderzoeken, diagnoses en bezoeken aan specialisten bleef een behandeling die haar werkelijk hielp uit.

Inmiddels is er een sterk vermoeden dat Mirjans klachten verband houden met een eerder geplaatst TVT-O-bandje (een kunststof bandje van polypropyleen dat tijdens een operatie werd ingebracht om incontinentie te behandelen). Wat haar kwaliteit van leven moest verbeteren, lijkt nu juist de oorzaak te zijn van jarenlange pijn en ziekte.

Het volledig verwijderen van zo’n polypropyleen bandje is een zeer complexe operatie. In Nederland (waar de dokters steeds beweren dat haar klachten onmogelijk door het bandje kunnen komen) heeft Mirjan geen arts kunnen vinden die het implantaat volledig kan verwijderen.

In Amerika wél. En dus is Mirjan een Crowdfund gestart (https://www.gofundme.com/f/help-Mirjan) om door dokter Veronikis in St. Louis (Missouri) te kunnen worden geholpen.

Haar zorgverzekeraar – die het implanteren van TVT-O bandjes blind vergoedt – wil de hersteloperatie in Amerika niet betalen.

Omrop Fryslân maakte hier een reportage over.

https://www.omropfryslan.nl/nl/nieuws/18886191/het-bandje-dat-mirjan-moest-helpen-werd-haar-grootste-kwelling

.

NIEUWS oktober 2026

Vrouwen demonstreren bij MECC vanwege mesh-complicaties

Vrijdag 9 oktober, 13:05 door Madelief Hardin

Vandaag demonstreerden vrouwen uit verschillende Europese landen bij het MECC in Maastricht. Ze vragen aandacht voor de ernstige klachten die kunnen ontstaan na operaties met vaginale implantaten en bekkenbodemmatjes (mesh-complicaties). 

Een van de vrouwen is Monique Montulet. Na het plaatsen van een bekkenbodemmatje kreeg zij ernstige pijnklachten. Uiteindelijk vond ze in België een arts die het matje kon verwijderen, waarna haar pijn afnam.

Langdurige pijn
De klachten kunnen grote gevolgen hebben voor het dagelijks leven. Sommige vrouwen ervaren langdurige pijn, problemen met plassen en beperkingen in hun bewegingsvrijheid. Ook kunnen de klachten invloed hebben op hun sociale leven en functioneren.

Serieus nemen
Met de demonstratie willen de vrouwen dat artsen hun klachten serieus nemen. Ook vragen ze om betere zorg, duidelijke informatie vooraf en meer onderzoek naar de gevolgen op lange termijn. De actie vindt plaats tijdens het internationale congres van de International Continence Society (ICS). 

https://1zuid.nl/nieuws/artikel/vrouwen-demonstreren-bij-mecc-voor-aandacht-meshcomplicaties
– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Via onderstaande QR-code is een filmpje te bekijken over deze actie:

NIEUWS SEPTEMBER 2026

Franse acteur Arnaud Denis overleden na euthanasie

Op 15 januari 2026 maakten we kennis met -en schreven we over- de Franse acteur Arnaud Denis: https://www.meshedup.eu/nieuws/page/2/ – tweede onderwerp

We beschreven wat er met zijn leven gebeurde nadat hij een liesbreukmatje geïmplanteerd kreeg. Dat hij leed aan ondraaglijke pijnen en hoe ziek hij was.
Aan het eind van die maand zou hij zijn eerste gesprek hebben bij een euthanasiekliniek in België.

Tot het einde toe bleef de ernstig zieke en bedlegerige Arnaud strijden voor zijn lotgenoten.
Hij had contact met lotgenoten over de hele wereld en via zijn actiegroep “Victimes Françaises de prothèses de hernie” waarschuwde hij iedereen voor de gevaren van liesbreukmatjes.

Op 22 september 2026 overleed hij in Namen.

Buiten vele Franse media berichtten ook het AD, Linda, HLN (België), VRT (België) en andere buitenlandse media over zijn strijd en zijn heengaan:

https://www.ad.nl/buitenland/franse-acteur-43-overleden-na-euthanasie-een-bevrijding-na-drie-jaar-helse-pijn~a371860b/

https://www.linda.nl/media/verdrietig/acteur-arnaud-denis-euthanasie-pijn-operatie/

https://www.hln.be/buitenland/franse-acteur-arnaud-denis-43-overleden-hij-koos-voor-euthanasie-in-ons-land-nadat-operatie-helemaal-fout-ging~a371860b/

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2026/09/25/belgie-is-het-beste-land-om-te-sterven/

Arnaud Denis werd 43 jaar.

NIEUWS september 2026

EUROPEAN WOMEN AGAINST SURGICAL MESH

Onze Franse lotgenoten, verenigd in DIVA (Association Dispositifs Implants Vaginaux) hebben het plan opgevat om een internationaal protestgeluid te laten horen tijdens het jaarlijkse ICS-wereldcongres in Maastricht op 6, 7, 8 en 9 oktober.

Het is de bedoeling dat zoveel mogelijk Franse, Nederlandse, Belgische, Spaanse, Britse en Portugese mesh-lotgenoten hun handen ineenslaan.

Lijfelijk daar aanwezig zijn en demonstreren zou het mooiste scenario zijn, maar uit ervaring weten we dat dat voor veel lotgenoten teveel gevraagd is. Dus bedachten de Fransen een ludieke foto-actie.

Dit is wat ze van ons vragen:

Of ieder van ons zich wil laten fotograferen met een bord in haar handen met een zelfgekozen (Engelse) boodschap erop en de vlag van haar land (zie voorbeeld)?

Waarom een Engelse tekst? Omdat die dan gemakkelijker begrepen wordt door alle artsen en internationale deelnemers aan het congres.

Elk mesh-slachtoffer kiest een tekst die haar ervaring het beste weergeeft. Zoals:

Eén slachtoffer. Eén bord. Eén stem.
Daarna worden alle foto’s samengevoegd om te laten zien dat de slachtoffers van de matjes in heel Europa verenigd zijn.
Samen vormen we vele stemmen!

De Fransen vragen zich af: “De risico’s zijn bekend, wat het materiaal kan doen is bekend, we weten allemaal dat mesh-gedupeerden nog steeds lijden. Waarom worden er dan nog steeds polypropyleen matjes in mensenlijven geïmplanteerd?”

Hopelijk komt er na de internationale actie in oktober 2026 een antwoord op deze vraag.
Namens alle Europese lotgenoten dankt Annabelle Neto ons hartelijk voor onze steun en solidariteit.

– – – – – – –

Annabelle schrijft nog ter informatie:

Medtronic en Bard (nu BD) zullen goed vertegenwoordigd zijn op het congres, in ieder geval als industriepartners.
Ons doel is ervoor te zorgen dat de stemmen van slachtoffers rechtstreeks worden gehoord door de fabrikanten en artsen die van OVER DE HELE WERELD aanwezig zijn.

Op de Europese webpagina’s van Medtronic staan ​​momenteel de productlijnen Parietex en ProGrip, inclusief de verschillende varianten daarvan, vermeld. Medtronic brengt binnen de ProGrip-reeks ook vandaag de dag nog polypropyleen implantaten op de markt.
In de veiligheidsinformatie bij diverse matjes erkent Medtronic mogelijke complicaties, zoals acute en chronische pijn, ontsteking, infectie, erosie/extrusie, fistelvorming, vergroeiingen of darmobstructie – afhankelijk van het specifieke product.
Ook Bard (BD) brengt tot op de dag van vandaag mesh-implantaten op de markt.

NIEUWS augustus 2026

Harriella een jaar na de hersteloperatie in Amerika

Elke dag voelt Harriëlla diepe dankbaarheid. Zij heeft haar gezondheid weer terug. Ze kan weer verder met haar leven. Dat kan niet iedereen zeggen die ooit een matje of bandje geïmplanteerd kreeg. Maar zij kan het en zij doet het! Ze vertelt het aan wie het maar wil horen: ik heb mijn leven weer terug!

Haar Nederlandse artsen zeiden in 2016 dat haar meshmatten volledig verwijderd waren, maar vier jaar later zag een andere arts in een ander ziekenhuis op een inwendige echo tóch nog een stuk mesh …. Volledige verwijdering hiervan leek niet mogelijk.
Ook waren er verschillende artsen die beweerden dat haar pijnklachten onmogelijk konden worden veroorzaakt door het bij haar geïmplanteerde TVT-O-bandje. Een operatie waarbij het stuk achtergebleven mat en het bandje zouden worden verwijderd zou alleen maar leiden tot meer onzekerheid en ellende …
 
Harriëlla wilde dit niet geloven en kon dit onmogelijk als een vaststaand gegeven accepteren. Ze bleef het gevoel houden dat er mogelijkheden zouden moeten zijn. Dat ze zó niet door wilde, dat wist ze zeker!
Een van haar lotgenotes wees haar de weg naar dokter Veronikis. Er zaten haken en ogen aan naar Amerika gaan en wéér een (zeer forse) ingreep, maar ondanks de nodige beren op de weg ging ze er vól voor! Het was nu of nooit. Leven of blijven lijden.
En Veronikis? Die haalde alle mesh uit haar lijf: het restant van haar rectopexiemat én het complete TVT-O-bandje!

Lees Harriëlla’s laatste update op 08-08-2026 via deze link:
https://www.doneeractie.nl/help-harriella-naar-een-pijnvrij-leven-operatie/-107606

NIEUWS juli 2026

Gonny reisde naar Amerika om zich te laten verlossen van haar TOT bandje.
Helaas wil haar Nederlandse verzekeraar niet bijdragen aan de kosten.


Het is nu 3 maanden geleden dat lotgenoot Gonny aan haar reis naar de VS begon om in St. Louis na 14 jaar van haar incontinentiebandje te worden bevrijd. De operatie verliep succesvol. Dokter Veronikis verwijderde volledig -in één keer- het TOT bandje dat bij haar was geïmplanteerd.

Gonny vertelt hierover:

“Hier in Nederland wilde men het enkel in 2 stappen verwijderen, eerst doorknippen en indien nodig later de resten uit de liezen verwijderen. En dat terwijl er veel vrouwen zijn die na het doorknippen totaal geen verbetering ervaren, zelfs soms meer problemen krijgen. Daardoor hebben ze alsnog een tweede of zelfs derde operatie nodig om het mesh-materiaal te verwijderen.

Steeds meer vrouwen laten zich horen, wereldwijd ervaart men klachten na het plaatsen van meshprotheses: matjes en bandjes. Het gedeeltelijk verwijderen levert meestal geen enkele verlichting voor een veelvoud van klachten. Velen voelen zich dan ook niet gehoord en zijn zelfs fout geïnformeerd door hun specialist, nadat blijkt na verwijdering dat er nog steeds resten in hun lichaam zaten.

Gelukkig ben ik in contact gekomen met de deskundige arts dokter Veronikis. Hij heeft op 22 april mijn bandje volledig verwijderd. Na 14 jaar meshvrij!!!”

Langzaam wordt alles beter
Gonny’s herstel verloopt langzaam maar ze merkt al een groot verschil in stand, ruimte en beweeglijkheid van haar bekken. Het is wel zo dat haar rug daar nog even aan moet wennen, die is nu op zoek naar een nieuwe balans.
Haar pijnklachten bij zitten en liggen zijn minder heftig. Jammer genoeg kan Gonny nog steeds niet zonder haar pijn- en slaapmedicatie aangezien de zenuwpijn in haar been nog aanwezig is.

“Het met meer rust kunnen zitten en liggen levert mij meer energie op, die ik eerst niet had.”, vertelt ze: “Dit maakt het leven aangenamer!”. Ze ervaart een lichte terugkeer van incontinentie, maar gelukkig is dit ook nog steeds aan het verbeteren. Verder herstel kan nog tot 12 maanden in beslag nemen.

Dankbaar
Gonny wil iedereen die een bijdrage heeft geleverd om haar operatie mogelijk te maken, zowel in financiële, adviserende als ondersteunende rol, van harte bedanken.
“Het is voor mij nu al de moeite waard geweest!!!”, besluit ze.

Zorgverzekeraar werkt niet mee
Helaas heeft haar zorgverzekeraar opnieuw een duidelijke afwijzing gestuurd t.a.v. de kosten. Ze had naar een Nederlands expertisecentrum moeten gaan. Maar dat wilde Gonny niet,. Ze weet via haar lotgenoten dat het succes hier in Nederland wisselend is, mede omdat de dokters hier de ingreep doorgaans in 2 of meer stappen uitvoeren.

NIEUWS juni 2026

Max Magazine besteedt aandacht aan ondeugdelijke implantaten,
de houding van fabrikanten en soms zelfs ook artsen,
en de verschrikkelijke gevolgen voor patiënten

In de populaire vaste kantlijnrubriek ‘Meer over Medisch’ van René Steenhorst in Max Magazine, waarin hij actuele medische kwesties en maatschappelijke zorgontwikkelingen kritisch bespreekt, valt deze maand meer te lezen over implantaten die patiënten kunnen beschadigen (zoals de bekkenbodemmatjes en -bandjes).

Medische mankementen is de titel van de veelgelezen column van René van 13 t/m 26 juni 2026.
Fabrikanten (en soms ook artsen) blijken al jaren op de hoogte te zijn van de soms grote risico’s van implantaten en hebben desondanks niets ondernomen om de patiënten te beschermen. ‘Schokkend’ noemt René Steenhorst deze gang van zaken.

In 2020 sprak de bekende Nederlandse letselschadeadvocaat John Beer hier al schande van.
Toch lijkt er sinds toen weinig te zijn veranderd. Denk aan recente berichten over de falende Linox-draden van de implanteerbare Cardioverter Defibrillator (ICD). De fabrikant negeerde de signalen stelselmatig en informeerde de patiënt niet. Ook de leden van de Cardiologievereniging (NVVC) die sinds 2014 op de hoogte waren van de problemen, hielden hun mond.

NIEUWS mei 2026

De tiende editie van ‘Mesh Awareness Day‘

Op 1 mei is het alweer de 10e editie van de Internationale “Mesh Awareness Day”: de dag van de bewustwording van (de gevolgen van behandeling met) chirurgische mesh
(https://www.internationaldays.co/event/international-mesh-awareness-day/r/rec3WkKyelrmLDBfX).

Deze dag vestigt de aandacht op de (erkenning van) nare complicaties van matjes die o.m. worden gebruikt bij bekkenbodemverzakking, liesbreuken en littekenbreuken, en bandjes gebruikt voor de behandeling van stressincontinentie.  



Na implantatie van mesh kunnen mensen ernstige en vaak levenslange klachten ontwikkelen, zoals chronische pijn en zenuwschade, maar ook functionele klachten, waardoor ze in het dagelijks functioneren zwaar beperkt raken

De mesh kan gaan migreren door het lichaam, door weefsel groeien, tegen spieren en zenuwen drukken en organen perforeren. Het lichaam kan het materiaal niet altijd verdragen.

In 2016 heeft de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) transvaginale mesh geclassificeerd als een hoogrisico-implantaat. In 2019 eisten ze van alle fabrikanten dat ze de verkoop van transvaginale meshimplantaten  stopzetten, vanwege een gebrek aan veiligheid en effectiviteit.
Mesh-implantaten voor andere toepassingen worden nog steeds veelvuldig gebruikt, vaak als gouden standaard.




NIEUWS APRIL 2026

Matjesslachtoffer spreekt met Bureau Clara Wichmann over haar ervaringen met haar bekkenbodemmesh én over de rol van de IGZ in de bekkenbodemmatjeskwestie

Eerder deze maand had een van onze mesh-lotgenoten, Harriëlla Heestermans, bekend van de uitzending van Radar van 20 oktober 2025 (https://radar.avrotros.nl/artikel/fragment-nieuwe-bekkenbodemmat-toegelaten-terwijl-verwijdering-bijna-niet-mogelijk-is-62004) een gesprek met Lilianne Ploumen van Bureau Clara Wichmann over haar persoonlijke ervaringen met de matjes en bandjes, maar ook met de rol van de Inspectie voor de Gezondheidszorg in deze al zo lang slepende kwestie.

Zij schrijft hierover:

“Goed en uitgebreid gesprek gehad met Lilianne Ploumen. Ik hoop oprecht dat het bureau van Clara Wichmann iets in beweging kan brengen. Maandenlang ben ik bezig geweest met de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd, de fabrikant en artsen om de werkelijkheid boven water te krijgen. Wat ik daarin ben tegengekomen, is moeilijk te bevatten.

IFU’s (handleidingen) van exact hetzelfde artikelnummer, maar met verschillende informatie over mogelijke bijwerkingen. Hoe kan dat? Hoe kan essentiële informatie blijkbaar niet eenduidig zijn? Bovendien zijn bij mijn implantaten niet alle batchnummers volledig gedocumenteerd door het ziekenhuis. Dat maakt het nog moeilijker om te achterhalen wat precies is gebruikt en welke risico’s er waren.

De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd heeft eerder aangegeven dat de implantaten die bij mij zijn gebruikt niet geschikt waren voor de bekkenbodem, en later dat ze wél geschikt zouden zijn. Deze tegenstrijdige informatie roept veel vragen op en voelt voor mij niet juist.
En dan de uitkomsten van onderzoeken … waar patiënten vaak geen volledig inzicht in krijgen i.v.m. geheimhoudingsplicht. Dat voelt alsof je buitenspel staat, terwijl het juist over je eigen lichaam en gezondheid gaat.

De complicaties van bekkenbodemproblemen en mesh-implantaten hebben mijn leven fysiek ingrijpend veranderd. Maar ze hebben me ook vastberadener gemaakt om mijn verhaal te blijven vertellen en te blijven inzetten voor duidelijkheid, erkenning en verandering.
Zwijgen is geen optie meer. Niet voor mij. En niet voor alle vrouwen die hier ook mee te maken hebben (gehad), vaak in stilte.
Daarom deel ik dit. Omdat er meer openheid nodig is. Meer erkenning. En echte verandering.

En ondertussen worden er alweer nieuwe producten ontwikkeld, zoals de Calistar S. Vrouwen worden hierbij opnieuw langdurig gevolgd om de veiligheid te beoordelen. Dat roept bij mij vragen op. Want terwijl er nieuwe “oplossingen” worden geïntroduceerd, voelen de problemen en ervaringen van vrouwen met eerdere implantaten nog lang niet altijd erkend of serieus genomen.
Hoeveel vrouwen moeten dit nog meemaken voordat er écht iets verandert?

Lees hier meer via de link: https://clara-wichmann.nl/rechtszaak/complicaties-bekkenbodemmatjes/“