Moeder, 59, verminkt door vaginale mesh en alleen en in de steek gelaten in haar strijd tegen fecale incontinentie
krijgt een recordschikking van 1 miljoen pond toegewezen en zegt: “Ik ben niet de enige. Er zijn er DUIZENDEN zoals ik”

Mailonline – 13 November 2023 –
door Emily Stearn, hoofdreporter

Een moeder die aan heftige pijnen lijdt door vaginale mesh heeft van de Britse National Health Service een recordschikking gekregen van minstens 1 miljoen pond.

Yvette Greenway-Mansfield, 59, uit Leamington Spa, liet in 2009 in het Coventry University Ziekenhuis een bekkenbodemmatje plaatsen om haar baarmoederverzakking (wanneer spieren en weefsel in het bekken verzwakken, en organen zoals de baarmoeder, in de vagina zakken en uitpuilen) te laten behandelen.

Maar pas in 2017 kreeg ze te maken met ernstige complicaties, waaronder vreselijke pijn en bloedingen, waardoor ze incontinent werd voor ontlasting als gevolg van het implantaat.

Uit haar claim wegens medische nalatigheid tegen de Universitaire Ziekenhuizen Coventry en Warwickshire NHS Trust bleek dat haar toestemmingsformulier was gewijzigd nadat ze het had ondertekend. Er werd ook te snel besloten tot deze ingreep, aldus haar advocatenkantoor.

Mevrouw Greenway-Mansfield noemde de compensatie een ‘enorme opluchting’, maar heeft kritiek op de regering omdat deze faalde om duizenden andere vrouwen te steunen in hun claims.

Vaginale mesh is een netachtig materiaal gemaakt van kunststof dat in de vaginawand wordt ingebracht en fungeert als een versteviging ter ondersteuning van organen zoals de blaas.
Het werd ooit routinematig uitgedeeld door de National Health Service om verzakking en incontinentie te behandelen: twee problemen die veel voorkomen na de bevalling.

Maar het leidde tot een scala aan gezondheidsproblemen bij duizenden vrouwen, waaronder seksuele disfunctie en schade aan de vaginawand. Bij sommigen sneed het matje door de vaginawand of doorboorde de blaas.
Veel slachtoffers van deze operatieprocedure -door campagnevoerders als ‘barbaars’ bestempeld- zijn nu nauwelijks nog in staat te lopen.

Terwijl ze haar schikking besprak, zei mevrouw Greenway-Mansfield tegen The Guardian: “Ik ben niet de enige. Er zijn duizenden Yvettes. Er zou een pot met geld moeten zijn om deze vrouwen schadevergoeding te geven en er zou een zorgplan moeten komen als automatische reactie op mensen die door mesh beschadigd zijn”.

‘Het komt neer op een perceptie van vrouwen en de gezondheidsproblemen van vrouwen. We hebben er allemaal genoeg van gehad.’

Mevrouw Greenway-Mansfield, die getrouwd is met de 82-jarige advocaat Michael Mansfield, bezocht haar huisarts voor het eerst in 2009 nadat ze vaker moest plassen en last had van pijn in de onderbuik.
Ze kreeg te horen dat ze een baarmoederverzakking had en er werd haar een transvaginale tape (TVT) mesh-implantaat aanbevolen.

Maar in augustus 2017 kreeg ze plotseling ondragelijke pijn in haar rechteronderbuik, die uitstraalde naar haar been en haar vagina begon te bloeden.
Haar pijn werd heviger, maar ze kreeg te horen dat er geen duidelijke medische oplossing was.

In februari 2020 werd de mesh verwijderd na een particuliere verwijzing naar het Spire Bristol Hospital.
Ze bleef echter last houden van urine- en fecale incontinentie en chronische pijn.

Uit haar claim tegen het ziekenhuisfonds bleek dat het formulier van mevrouw Greenway-Mansfield, waarin zij instemde met de ingreep, was gewijzigd nadat zij het had ondertekend. De risico’s van de operatie, waaronder cystoscopie, tape-erosie, pijn, overactieve blaas en diepe veneuze trombose, waren niet opgenomen in haar oorspronkelijke toestemmingsformulier, waarvan ze een kopie had bewaard.Ze zei: “Ik kon niet geloven wat ik zag. Ik voelde me volkomen in het gelijk gesteld.

“Als ik die documentatie niet had bewaard, zou ik in de rechtszaal hebben gestaan, aan een kruisverhoor zijn onderworpen, en voor leugenaar hebben kunnen worden uitgemaakt”, zei ze. “Het breekt mijn hart voor vrouwen die dit moeten meemaken”.
Neil Clayton, de partner bij Lime Solicitors die gaat over de klinische nalatigheid, zei: “De Universitaire Ziekenhuizen Coventry en Warwickshire NHS Trust hadden een zorgplicht, en ze hadden ervoor moeten zorgen dat mevrouw Greenway-Manfield volledig geïnformeerd toestemming kon geven voor elke chirurgische ingreep. Ze hadden haar op de hoogte moeten stellen van de mogelijke risico’s die hierdoor zouden kunnen ontstaan.”

“De gynaecoloog ging te snel tot een operatie over vóórdat alle andere (medische) opties waren uitgesloten.Bovendien voerde zij bij de verkeerde aandoening de verkeerde operatie uit en ging zij onnodig over tot een operatie.Het is bijzonder schokkend dat mevrouw Greenway-Mansfield een toestemmingsformulier ondertekende dat achteraf werd gewijzigd om risico’s op te nemen waarvan zij nooit op de hoogte was gesteld.”

“Geen enkel geldbedrag kan mevrouw Greenway-Mansfield volledig compenseren voor de pijn die ze heeft geleden en zal blijven ervaren, en voor de levenslange zorg die ze nodig zal hebben, wat allemaal terug te voeren is op het feit dat ze überhaupt geen mesh nodig had.”
Ondertussen zei een woordvoerder van de Universitaire Ziekenhuizen Coventry en Warwickshire NHS Trust: “We hebben mevrouw Greenway-Mansfield onze oprechte excuses aangeboden en erkennen hoe haar leven door deze procedure in 2009 is beïnvloed.

Het aanbieden van deze operatieprocedure waarbij gebruik wordt gemaakt van vaginale mesh voor de behandeling van stress-urine-incontinentie of verzakking van de bekkenorganen is in Engeland sinds 2019 opgeschort en in 2022 zijn er hiervoor gespecialiseerde centra opgericht.

We hopen dat de schikking mevrouw Greenway-Mansfield in staat zal stellen aan haar voortdurende zorgbehoeften te voldoen en haar en haar gezin zekerheid te bieden in de toekomst.”
Hoeveel vrouwenlevens door bekkenbodemmatjes en -bandjes zijn verwoest, is onbekend, maar barones Cumberlege, die leiding gaf aan het officiële rapport over het bekkenbodemmesh-schandaal, gepubliceerd in 2020, schatte het op ‘tienduizenden’.

Het gebruik van mesh voor stress-urine-incontinentie werd in juli 2018 stopgezet, zoals aanbevolen in het voorlopige rapport van het onderzoek. Spanningsvrije vaginale tape of TVT genoemd, werd geïntroduceerd als een chirurgische methode om stress-urine-incontinentie te behandelen. De aandoening, die miljoenen vrouwen in Groot-Brittannië treft, zorgt ervoor dat urine onvrijwillig uit de blaas lekt.

Uit cijfers blijkt dat zes op de tien vrouwen ten minste één symptoom van een slechte bekkenbodemgezondheid hebben, zoals urine-incontinentie of verzakking van een van de bekkenorganen. Voor sommigen kan dit slechts een paar druppels zijn, veroorzaakt door hoesten, niezen of bepaalde vormen van lichaamsbeweging. Maar anderen kunnen merken dat hun hele blaas zonder waarschuwing wordt geleegd.
Het probleem is meestal het gevolg van een verzwakking of beschadiging van het netwerk aan spieren in het bekken dat betrokken is bij het plassen. Dit komt vaak voor na de bevalling.
Bij de operatie wordt een stukje mesh, normaal gesproken gemaakt van een soort plastic, via een kleine snee in de vagina ingebracht. Het wordt onder de urethra geplaatst, het kleine buisje dat urine van de blaas naar buiten het lichaam transporteert, en is bedoeld om de verzwakte spieren te ondersteunen en de controle te verbeteren.

Vorig jaar ontving Karen Preeater een uitbetaling van 970.000 pond door klinische nalatigheid rondom een vaginale mesh-operatie die bij haar in 2014 in een ziekenhuis in Noord-Wales was uitgevoerd.Mevrouw Preeater, die in januari 2014 een vaginale mesh-operatie onderging, had er niet duidelijk mee ingestemd.Daarbij werd de operatie zelf onzorgvuldig uitgevoerd en als gevolg daarvan kreeg ze een levensveranderende chronische pijnaandoening.

Een vaginaal implantaat: het aangrijpende verhaal van Élodie uit Frankrijk,
een moeder die liever stierf dan langer te moeten lijden

https://portail.free.fr/actualites/france/prothese-vaginale-lhistoire-bouleversante-delodie-une-maman-qui-a-prefere-mourir-pour-ne-plus-souffrir/

portail.free.fr / Le Parisien nov. 2023

Élodie, een jonge moeder die zonder haar toestemming een vaginale prothese liet plaatsen, koos liever voor de dood, dan dagelijks zó te moeten blijven lijden

Thomas, een 40-jarige administratief agent, woonachtig op het eiland Réunion, deelt het hartverscheurende verhaal van zijn vrouw Élodie, die lerares was. Dat melden onze collega’s van Le Parisien. De beproeving van het stel begon vier jaar geleden. In 2010 beviel Élodie van hun eerste kind, een jongetje genaamd Benjamin. De bevalling verliep niet zonder problemen, het veroorzaakte bij de jonge moeder een diepe ruptuur van het perineum.

Vier jaar later werd het tweede kind van het echtpaar geboren. Deze keer was het een klein meisje, zo noemden haar Maelys. Élodie begon daarna te klagen over aanhoudende pijn en beschreef een gevoel van “een spier die het niet langer bij elkaar kan houden”. Het stel besloot een consult aan te vragen. In een ziekenhuis in de regio Parijs legde een chirurg hen uit dat hij de situatie, die volgens hem overigens vrij triviaal was, kon verhelpen.

Implantatie van een vaginale mat zonder toestemming
De chirurg legde hen op hautaine toon uit: “Het stelt niets voor! We gaan knippen en de boel opspannen. Kunnen ze dat op Réunion niet?”De operatie stond gepland op 6 november 2019. Als ze die ochtend wakker wordt, voelt Elodie meteen dat er iets mis is. Haar man Thomas legt uit:
“Ze had het gevoel alsof iemand haar bekken uit elkaar had getrokken, alsof er van binnen een ontploffing had plaatsgevonden”

Ongerust vroeg het echtpaar de chirurg om meer uitleg. Hij deed vervolgens een mededeling die hen sprakeloos maakte. Hij had haar zojuist een bekkenbodemmat gegeven, zonder haar toestemming.

Naarmate de dagen verstreken, werd de pijn steeds intenser. Daarom werd op korte termijn de verwijdering van het bekkenbodemmatje gepland. Helaas voor Elodie zat de mat nu te diep verweven in het vlees. De twee verwijderingspogingen liepen uit op een mislukking, waarbij Elodie’s vagina tweemaal werd geperforeerd.

Dit type prothese, dat een verhoogd risico op complicaties met zich meebrengt, wordt vanaf 2020 definitief verboden in Frankrijk.Het echtpaar besloot vervolgens een klacht in te dienen. In de Verenigde Staten stond een laatste kans-operatie gepland. De chirurg slaagde erin de prothese te verwijderen, maar kondigde aan het echtpaar aan: “Van binnen is het een slagveld.

Élodie besluit haar leven te laten beëindigen door middel van euthanasie
Maandenlang leed Elodie verschrikkelijk. Dit was geen lijden meer, ze was stervende. (…) Ze kreeg geen seconde rust.
Het idee van euthanasie begon zijn weg naar haar geest te vinden. ‘Ik kan het niet meer aan, zet je schrap,’ herhaalde Élodie tegen haar man. “Het zal binnenkort eindigen.”Thomas deed zijn best om zijn vrouw ervan te overtuigen om vol te houden. Hij legt echter uit dat hij op een dag onder de douche getuige is geweest van de ondraaglijke pijnen die zijn vrouw op dagelijkse basis ervoer. Deze gebeurtenis maakte dat hij haar toestemming gaf om te gaan. ‘Als je om mij en de kinderen geeft, mag je gaan’.

Omdat euthanasie illegaal is in Frankrijk, besloot het echtpaar naar België te gaan.Thomas probeerde haar tot het eind op andere gedachten te brengen, maar tevergeefs. Elodie was aan het einde van haar Latijn.Voor ze aan haar laatste reis begon nam ze voor het laatst afscheid van haar kinderen; fotoalbums en herinneringen achterlatend. In het ziekenhuis legde Thomas op 23 augustus uit dat het gezicht van zijn vrouw voor het eerst in vier jaar, nadat de operatie had plaatsgevonden, eindelijk gekalmeerd leek te zijn.

Mesh is niet beter dan hechtingen voor herstel van een middenrifbreuk,
zo blijkt uit langetermijnonderzoek

https://medicalxpress.com/news/2023-10-mesh-sutures-hiatal-hernia-long-term.html

Justin Jackson, Medical Xpress
24 oktober 2023

Onderzoekers begeleid door het Karolinska Instituut -Stockholm, Zweden- hebben een langetermijnonderzoek uitgevoerd naar het gebruik van een matje (mesh) ter versterking van het eigen weefsel  bij het herstel van een middenrifbreuk bij patiënten met gastro-oesofageale refluxziekte (GORD).

In een artikel met de titel ‘Hiatal Hernia Repair With Tension-Free Mesh or Crural Sutures Alone in Antireflux Surgery – A 13-Year Follow-Up of a Randomized Clinical Trial’, gepubliceerd in JAMA Surgery (https://jamanetwork.com/journals/jamasurgery/article-abstract/2810370), beschrijft het team zijn oordeel dat er geen significant verschil is tussen mesh-versterking en crural-hechtingen (alleen om recidive tegen te gaan) bij behandeling van een middenrifbreuk bij patiënten met GORD.

Het cohortonderzoek omvatte 103 patiënten met chronische GORD, willekeurig toegewezen aan twee groepen, één bij wie een matje (mesh) werd gebruikt en één bij wie alleen crural-hechtingen werden toegepast. De gegevens voor analyse werden verkregen na meer dan 10 jaar follow-up, met een gemiddelde follow-uptijd van 13 jaar.

Het dubbelblinde, gerandomiseerde klinische onderzoek werd van januari 2006 tot december 2010 uitgevoerd in het Ersta Ziekenhuis in Stockholm, Zweden. Patiënten met GORZ en middenrifbreuken langer dan 2 cm werden geïncludeerd en gerandomiseerd in de twee groepen.
Reparatietechnieken voor een middenrifbreuk omvatten alleen crural-hechtingen of spanningsvrije versterking met een niet-absorbeerbare polytetrafluorethyleenmat.

In de primaire uitkomsten werd gekeken naar radiologisch geverifieerde middenrifbreukrecidive (herhaling) na meer dan tien jaar; de secundaire uitkomsten omvatten dysfagiescores (mate van verslikken), gezondheidsgerelateerde kwaliteit van leven, consumptie van protonpompremmers en heroperatiepercentages.

Het radiologisch geverifieerde percentage bedroeg 38% voor de mesh-groep en 31% voor de groep met hechtingen, een verschil dat niet statistisch significant is (niet op toeval berust). De twee groepen verschilden niet beduidend in kwaliteit van leven, refluxsymptomen en consumptie van protonpompremmers.

Dysfagiescores voor vast voedsel bleven 13 jaar postoperatief beduidend hoger in de mesh-groep, wat volgens de auteurs kan wijzen op een tijdsafhankelijk verhoogd risico op mechanische complicaties, geassocieerd met mesh-versterking.

De studie benadrukt de langetermijnresultaten van reparatietechnieken voor een middenrifbreuk bij patiënten met GORD en suggereert dat spanningsvrije polytetrafluorethyleen-meshsluiting niet wordt aanbevolen als routinepraktijk bij laparoscopische reparatie van een middenrifbreuk bij patiënten met GORD.

Bureau Clara Wichmann doet onderzoek naar de rol van de Inspectie
bij ernstige complicaties bekkenbodemmatjes

https://clara-wichmann.nl/nieuws/bureau-clara-wichmann-onderzoekt-rol-igj-bij-ernstige-complicaties-met-bekkenbodemmatjes/

6 september 2023

Bureau Clara Wichman wil weten of de Inspectie Gezin en Jeugd (IGJ) voldoende heeft gedaan bij het toezicht op het gebruik van transvaginale bekkenbodemmatjes. Diverse berichten en rapporten over ernstige lichamelijke klachten van vrouwen gaven al lange tijd aanleiding om
te vermoeden dat transvaginale bekkenbodemmatjes gezondheidsrisico’s met zich meebrengen. En zouden dus niet gebruikt moeten worden.

Ernstige chronische pijnklachten
Transvaginale bekkenbodemmatjes – ook wel mesh genoemd – zijn jarenlang bij duizenden vrouwen geïmplanteerd voor de behandeling van verzakking en urine-incontinentie.Nog altijd ervaren veel vrouwen dagelijks de ernstige complicaties van deze producten: Van pijn bij lopen, zitten en sporten tot zulke ernstige klachten dat werken niet meer lukt. Omdat bekkenbodemmatjes nauwelijks (volledig) te verwijderen zijn, zijn de klachten bijna altijd chronisch van aard. 

Complicaties al langer bekend
Na publieke onrust over de veiligheid van deze matjes, riep de Inspectie in juli 2013 op terughoudend gebruik te maken van bekkenbodemmatjes. In een aantal andere landen werd in die periode het gebruik van deze vaginale implantaten (tijdelijk) gestaakt. In februari 2020 stelde de Inspectie vast dat mesh niet veilig is en dat het van de markt moest worden gehaald. 

WOO verzoek voor meer informatie
Met een WOO verzoek aan het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, verzamelen we informatie over de gang van zaken rond de meldingen van ernstige bijwerkingen van meshmatjes. 

Het ministerie heeft al een aantal documenten beschikbaar gesteld, maar Ethicon (fabrikant van mesh matjes, onderdeel van Johnson&Johnson) heeft middels een kort geding afgedwongen dat zij deze documenten eerst kunnen inzien voordat het ministerie ze openbaar mag maken.

Gezondheid vrouwen belangrijker dan geheimhouding
Bureau Clara Wichmann vindt dat de gezondheid van vrouwen en transparantie boven geheimhouding van documenten moet gaan en ze zetten zich er voor in om de documenten zo snel en zo volledig mogelijk te krijgen.

Bureau Clara Wichmann werkt in deze zaak samen met patiëntenplatform MeshedUp en ze worden pro bono bijgestaan door de advocaten van Stibbe.

De ministeries van Volksgezondheid van Australië en Nieuw Zeeland adviseren een tijdelijke stop van het gebruik van chirurgische mesh (bandje) voor urine-incontinentie

https://www.rnz.co.nz/news/national/496381/health-ministry-recommends-temporary-halt-on-surgical-mesh-use-for-urinary-incontinence

RNZ 23 augustus 2023

De ministeries van Volksgezondheid van Australië en Nieuw Zeeland roepen op om het gebruik van chirurgische mesh (bandjes) voor de behandeling van urine-incontinentie tot nader order op te schorten. Het gebruik van mesh is controversieel nadat honderden vrouwen onomkeerbare complicaties kregen waardoor ze ernstige of chronische pijn kregen.

De directeur-generaal van Volksgezondheid -Dr. Diana Sarfati- zei dat de Surgical Mesh Roundtable sinds eerder dit jaar een stopzetting onderzoekt.
Ze riep op tot een tijdelijke stop van het gebruik van mesh, met ingang van vandaag, zodat er stappen kunnen worden ondernomen om de schade die aan de procedure is verbonden te verminderen.

Deze stappen omvatten de realisatie van een register om patiënten na de operatie te monitoren, een gedetailleerd, geïnformeerd toestemmingsproces, dat ervoor zorgt dat vrouwen een goed inzicht hebben in alle verschillende opties die voor hen beschikbaar zijn, de oprichting van multidisciplinaire teams om te helpen bij het vaststellen van de beste behandelingsopties en een accreditatieproces, om ervoor te zorgen dat de chirurgen die de procedure uitvoeren dit veilig kunnen doen.

De hoofdarts van het ministerie van Volksgezondheid, dr. Joe Bourne, gaf aan dat het belangrijk is om te erkennen dat er schade is opgetreden bij vrouwen bij wie mesh werd ingebracht voor stress-urine-incontinentie.
Tussen de 3 en 4 procent van degenen die een bandje geïmplanteerd hebben gekregen, ondervindt er enige schade van. Bourne zei dat er niets “wezenlijk mis” is met de mesh zelf, aangezien het voor velen wel heeft gewerkt.

Hoewel het ministerie van Volksgezondheid had aanbevolen het gebruik ervan tot nader order op te schorten, was dit juridisch niet afdwingbaar.
“Er is niet echt een mechanisme waarmee we mesh kunnen verbieden, omdat we geen bewijs hebben dat zegt dat de mesh op zichzelf schadelijk is. Alles rondom het implanteren van bandjes tegen urine-incontinentie dat aanwezig moet zijn om het te kunnen gebruiken moet veilig zijn”

De beslissing is gebaseerd op een collectieve overeenkomst binnen de gezondheidszorgsector, waaronder de beroepsgroepen van de Australische en Nieuw-Zeelandse (uro)gynaecologen en de chirurgen.
“Dit is een uitdagend terrein geweest voor veel van de betrokken medisch specialisten, die puur het beste willen doen voor vrouwen die last hebben van stress-urine-incontinentie.
Hoewel dit niet om iets levensbedreigends gaat, kan het een zeer diepgaande impact hebben op de levenskwaliteit van mensen.”

Bourne zei dat er zal worden samengewerkt met werkgevers en de Medische Raad van Nieuw-Zeeland om, indien nodig, handhavingsmaatregelen te nemen.
“We zijn optimistisch, dat zijn we dankzij de betrokkenheid van de artsen zelf. We hebben al een aanzienlijke vermindering van het gebruik van dit product opgemerkt, omdat er meer bewijsmateriaal is gepresenteerd over de schade die ermee gepaard gaat.”

Bourne zei dat er nog andere chirurgische en niet-chirurgische behandelingsopties zijn voor degenen die lijden aan stress-urine-incontinentie.
“We zijn blij met een aantal maatregelen die al zijn genomen, waaronder de recente lancering van een gespecialiseerde dienst, geleverd door Te Whatu Ora, voor het verwijderen van mesh daar waar zich complicaties hebben voorgedaan,

Hij zei dat het tijdelijke verbod niet zal worden opgeheven totdat de maatregelen zijn ingevoerd om de schade die gepaard gaat met het inbrengen van mesh te verminderen – waarvan hij verwacht dat dit binnen twaalf maanden zal gebeuren.

Dr. Susan Fleming, de voorzitter van het Royal Australian and New Zealand College of Obstetricians and Gynecologists, zei dat er binnen de sector overeenstemming bestaat over de veiligheidsmaatregelen die moeten worden ingevoerd.

“Als artsen die zich inzetten voor de gezondheid van vrouwen willen we het risico op een ongunstige uitkomst zo laag mogelijk houden en dat is grotendeels waar dit initiatief op is gericht: het verminderen van vermijdbare schade. We kunnen complicaties niet volledig uitsluiten voor deze ingreep, of zelfs voor elke andere behandeling is dat toch wat er komt kijken bij een interventie.”
Fleming zei dat RANZCOG al zijn leden had gevraagd om aan de aanbeveling te voldoen.

“We zijn ons terdege bewust van de pijn en het leed dat Australische en Nieuw-Zeelandse vrouwen, die complicaties hebben ondervonden door meshimplantaten in het bekken, hebben geleden en dus zorgt deze stop ervoor dat de keten als geheel samen kan komen en deze dingen kan aanpakken.”

Fleming zei dat er overeenstemming bestaat over het feit dat de veiligheidsmaatregelen die het ministerie van Volksgezondheid wil implementeren noodzakelijk zijn, om ervoor te zorgen dat het gebruik van chirurgische mesh zo veilig mogelijk is.
Ze zei dat de organisatie blij is dat het, ondanks de tijdelijke stopzetting, mogelijk blijft voor vrouwen die echt significante symptomen van stress-urine-incontinentie hebben, om een bandje te laten inbrengen, als andere behandelingsopties niet de beste resultaat bieden.

Canadese matjesslachtoffers lanceren wereldwijde enquête
over de symptomen die worden ervaren na implantatie van mesh

Oproep: wie vult hun vragenlijst in? We rekenen op zoveel mogelijk deelnemers!!!

Mesh kan auto-immuunklachten veroorzaken. Hier is onderzoek naar gedaan, maar de medische wetenschap wil méér en uitgebreider onderzoek. Het onomstotelijke bewijs dat dragers van een matje of bandje vroeg of laat in de problemen komen is nog niet geleverd, vinden ze.

Heel veel matjesslachtoffers ervaren klachten die er voor hun matje niet waren. Zij willen met alle plezier meewerken aan wereldwijd onderzoek naar (auto-immuun)complicaties die optreden na het implanteren van mesh.
Die kans is er nu!

Vragenlijst
Een Canadees matjesslachtoffer heeft een vragenlijst ontwikkeld en hoopt dat zoveel mogelijk mannen en vrouwen met mesh in hun lichaam de lijst zullen invullen.

Uiteindelijk is het de bedoeling dat alle symptomen van zoveel mogelijk mesh-implantatenslachtoffers opgenomen gaan worden in een “peer reviewed onderzoeksartikel”. Daarmee zal de wereld wat wijzer gemaakt kunnen worden en zal het implanteren van mesh -hopen alle meshgedupeerden- op den duur beschouwd gaan worden als een gepasseerd station.

De link naar de vragenlijst is:
https://www.surveymonkey.com/survey-taken?sm=cubVhm9zlhBXSrZkYkRnyVx94F0_2FpARDEk3yfpPw9xJSbVl5_2F5T8LQTtulxnliElOOvAUzzUb4iF8G_2FTlWx9YE8XnlHB8FgtHI0gy0Pthj4_3D

mocht dat niet lukken, dan kun je het proberen via deze QR code.

Of neem even contact met ons op via info@meshedup.eu

De zoons van Mariné starten een crowfundactie om hun moeder te laten opereren in Amerika

Vijf jaar geleden kreeg Mariné een urine-incontinentiebandje. Dat ging verschrikkelijk mis. Het implantaat dat had moeten zorgen voor herstel, zorgde ervoor dat zij veel meer (en veel ernstigere) klachten kreeg. De hevige pijnen en het slechte slapen zorgen ervoor dat zij de wanhoop nabij is. Ze wil haar leven terug. Dit zijn klachten waar zij onmogelijk mee wil of kàn leren leven.

Haar zoons zijn een doneeractie gestart om ervoor te kunnen zorgen dat zij in Amerika kan worden geopereerd. Zij schrijven:

Lieve vrienden, familie & onbekenden,

Wij hebben jullie hulp hard nodig!

We zijn deze inzamelingsactie gestart om onze moeder, na vijf jaar aanhoudende pijn, een levensveranderende operatie in Amerika te kunnen bieden, om zo haar leven weer terug te krijgen.

Vijf jaar geleden heeft onze moeder in Groningen een operatie gehad. Er is toen een Ajust bandje in haar lichaam geplaatst, wat ervoor moest zorgen dat een hoop lichamelijke klachten zouden verdwijnen. Echter, gebeurde het tegenovergestelde.Wij willen jullie vragen om mee te helpen de reis, het verblijf & operatie mogelijk te maken. Hiervoor hebben wij ongeveer €20.000,- nodig.

Alle donaties helpen. Wij hopen met jullie hulp en steun te laten zien dat ze er niet alleen voor staat en dat er mensen zijn,die bereid zijn om haar te helpen, haar leven terug te krijgen.

Onze dank is groot! Sako & Narek Gatsjatrjan”

De crowdfundactie is te vinden va deze link:
https://www.doneeractie.nl/life-changing-operatie-in-amerika-voor-marine/-79454?fbclid=IwAR33V1TpdNDpImTlZtHX176Huv3EnCEVAAVcNK9wsB9_3zqdQj9aViM7NRU

Sebastiaan Scheffer van Omroep Groningen (oogtv) schreef er dit artikel over:
https://www.oogtv.nl/2023/07/marine-heeft-al-jarenlang-helse-pijnen-en-de-oplossing-ligt-in-amerika-iedere-donatie-is-welkom/

11 Juli 2023 – Zitting Ethicon tegen openbaarmaking documenten bekkenbodemmatjes

Op dinsdag 11 juli 2023 gaat de rechter besluiten of de door het Bureau Clara Wichman bij de Nederlandse Staat opgevraagde documenten over transvaginale mesh openbaar kunnen worden. Ethicon, een van de belangrijkste bekkenbodemmatjesfabrikanten, maakt hiertegen bezwaar. 

Transvaginale bekkenbodemmesh is jarenlang door diverse farmaceutische concerns op de Nederlandse markt gebracht en bij een groot aantal vrouwen geïmplanteerd. Er zijn veel vrouwen die dagelijks de ernstige complicaties van deze producten ervaren. Bekkenbodemmatjes zijn meestal niet meer (volledig) te verwijderen.

Na veel publieke onrust over de veiligheid van vaginale implantaten voor de behandeling van verzakking en urine-incontinentie werd in een aantal landen het gebruik van vaginale implantaten (tijdelijk) gestaakt. Er zijn moties ingediend in de Tweede Kamer waarin werd aangedrongen op gedeeltelijke of volledige beperking van de toepassing.

In februari 2020 heeft onze overheid vastgesteld dat transvaginale bekkenbodemmatjes alleen nog in een WMO-plichtig medisch-wetenschappelijk onderzoek gebruikt mogen worden. De Inspectie heeft maatregelen genomen die ervoor zorgen dat deze mesh in Nederland alleen nog maar onder bepaalde voorwaarden op de markt mag komen.

Volgens het Bureau Clara Wichman was er op basis van diverse berichten en rapporten van buitenlandse overheden, alle aanleiding om veel eerder te vermoeden dat transvaginale mesh gevaarlijk was en van de markt moest worden gehaald. Het Bureau Clara Wichman onderzoekt daarom het mogelijk nalatige toezicht van de Inspectie Jeugd en Gezin (IGJ) op transvaginale bekkenbodemmatjes in Nederland.

Voor dat onderzoek heeft het Bureau Clara Wichman een Woo-verzoek gedaan (Wet open overheid) om te bezien welke informatie aanwezig was bij de overheid, en bij de IGJ in het bijzonder, over de risico’s en nadelige gevolgen (over het gebruik) van transvaginale mesh. 
Het Ministerie van VWS heeft besloten de documenten openbaar te maken, maar één van de fabrikanten van transvaginale matjes, Ethicon (onderdeel van Johnson&Johnson), maakt hiertegen bezwaar. De rechter moet nu een besluit nemen of en welke documenten openbaar gemaakt moeten worden. 

Dinsdag 11 juli is de zitting hierover bij de Rechtbank in den Haag.

BekkenBodemBal 24 juni 2023

Op 24 juni organiseert Stichting Bekkenbodem4All (https://bekkenbodem4all.nl/) samen met IUGA
(International Urogynecological Association – https://www.iuga.org/) een informatieve en vooral feestelijke voorstelling:
‘Er komt een vrouw bij de gynaecoloog’ in het World Forum in Den Haag.
De voorstelling start om 20.00 uur (inloop vanaf 19.00 uur).

Artsen en patiënten vertellen over verzakkingen, incontinentie en seksuele klachten. Dit alles zal gecombineerd worden
met zang, cabaret en dansoptredens.

Na afloop -rond 21.30 uur- is iedereen van harte welkom op de ‘bekkenbodemborrel’, die plaatsvindt in de foyer, waar
een drankje klaar zal staan.
Er bestaat dan tevens de mogelijkheid om persoonlijke vragen te stellen aan de aanwezige medisch specialisten
en natuurlijk de kans om elkáár te ontmoeten (vaak een feest van herkenning).

Alle vrouwen die (ooit) te maken krijgen met bekkenbodemklachten zijn van harte uitgenodigd.
Partners & vriend(inn)en natuurlijk ook!

Inschrijven kan via www.bekkenbodembal.nl.
Deelname is gratis met de kortingscode BEKKENBODEM4FREE.

De European Hernia Society (EHS) zoekt patiëntenvertegenwoordigers voor hun patiëntenadviescommissie

Oproep voor liesbreuk- en littekenbreuk(matjes)slachtoffers

Heb je ervaring met een liesbreuk- of littekenbreukoperatie, of lijd je op dit moment aan een litteken- of liesbreuk?
De European Hernia Society (EHS) heeft onlangs een patiëntenadviescommissie opgericht. Deze commissie wil de belangen gaan behartigen van personen die lijden aan een litteken- en/of een liesbreuk. Het is de bedoeling dat de patiëntenvertegenwoordigers die in de adviescommissie zitting gaan nemen betrokken zullen worden bij alle relevante activiteiten van de EHS.

Wil je je persoonlijke ervaring met een lies- of littekenbreuk inzetten om het verschil te maken voor andere patiënten, en ben je momenteel lid van de EHS, of wil je graag lid worden (medisch of niet-medisch), dan zou dit een functie voor jou kunnen zijn!

Inschrijven kan tot 30 juni 2023 via deze link:
https://europeanherniasociety.eu/application-advisory-board/?fbclid=IwAR2awXa1vjeR9V_Blhj1-DMCMQ7By-8d2OVhXl1b0MHV2I4WpcieTJRib38