NIEUWS september 2022

Mijn mesh-horrorverhaal is nu te zien voor het publiek
Door Hayley Jarvis
BBC Schotland verslaggever
Gepubliceerd op 2 september 2022
https://www.bbc.com/news/uk-scotland-62756430

Lisa Megginson zegt dat ze hoopt dat haar implantaat zal aantonen dat medische hulpmiddelen schade kunnen veroorzaken

Lisa Megginson liet haar transvaginale mesh-bandje in april operatief verwijderen na jaren van gezondheidsproblemen en nu heeft ze de ongebruikelijke stap genomen om het aan een museum te schenken.

De 51-jarige zei dat ze “beduusd” was het verwijderde bandje te zien tussen glazen potten met menselijke resten uit de 18e eeuw in de Surgeons’ Hall in Edinburgh: “Dit is fantastisch om te zien, maar het is een horrorverhaal voor mij”, zegt Lisa van Kinross.”Dat kleine stukje plastic van 25 cm heeft mijn leven en dat van mijn familie verwoest”, zei ze. “Het is niet zo dat wanneer het verwijderd is je weer in orde bent, ik moet nog een chirurgische reis maken en zal nooit herstellen.”

De Surgeons’ Hall-musea hebben sinds de jaren negentig geen nieuwe menselijke resten geaccepteerd, maar zij besloten hiervoor een uitzondering te maken om dàt te benadrukken wat zij een “belangrijke periode in de gezondheid van vrouwen” noemen.

____________________________________________________________________________

NHS deal signed for mesh removal surgery in US
I paid £19,000 to have mesh implant removed in US

Mesh-implantaten werden gebruikt om aandoeningen te behandelen die sommige vrouwen na de bevalling hebben, zoals incontinentie en verzakking. Maar het gebruik ervan werd in Schotland stopgezet nadat honderden vrouwen pijnlijke, levensveranderende bijwerkingen kregen. De NHS heeft de techniek momenteel in het Verenigd Koninkrijk “on hold” gezet, tenzij geen andere optie geschikt is. Er is nog steeds geen duidelijk beeld van hoeveel vrouwen complicaties ervaren, maar er zijn serieuze vragen over de introductie en promotie van de procedure.

Lisa benaderde het museum voorafgaand aan haar operatie om te zien of haar bandje deel kon uitmaken van hun collectie.

Het museum zei dat de mesh tentoonstelling benadrukt wat voor een “belangrijke periode in de gezondheid van vrouwen” dit is

“Ik dacht gewoon – het kan niet zo zijn dat ze het bandje uit me halen en dat is het dan .. “, zei Lisa: “Ik zou het vreselijk vinden om te denken dat het gewoon ergens op een plank in een laboratorium ligt of dat het is weggegooid. Ik vond dat mensen dit geëxplanteerde bandje moesten kunnen zien. “Je weet dat vrouwen hun medisch dossier zullen opvragen en ze een foto kunnen krijgen, maar dat is niet zo krachtig als zoiets fysiek kunnen zien.”

De Surgeons’ Hall heeft haar bandje tentoongesteld in het Wohl Pathology-museum.
“We hebben in ongeveer 20 jaar geen nieuwe menselijke weefselmonsters geaccepteerd omdat de collecties in gebruik zijn veranderd”, zegt Louise Wilkie, conservator van het museum: “We hebben echter deze uitzondering gemaakt voor Lisa omdat het zo’n uniek exemplaar is, het vertegenwoordigt een belangrijke periode in de geschiedenis van de geneeskunde, en het stelt ons in staat om dat verhaal te vertellen. Zonder dit exemplaar kunnen we het verhaal niet ècht vertellen.”

“Ik denk dat dit de eerste keer in de geschiedenis van het museum is dat we een exemplaar rechtstreeks van een patiënt hebben gekregen, hetgeen ons in staat stelt een veel persoonlijker verhaal te vertellen.”


Mesh is gemaakt van polypropyleen, een kunststofsoort

Mesh, meestal gemaakt van synthetisch polypropyleen, is bedoeld om beschadigd of verzwakt weefsel te herstellen

Meer dan 20 jaar lang kregen meer dan 100.000 vrouwen in het VK – waaronder meer dan 20.000 in Schotland – transvaginale mesh-implantaten geïmplanteerd. Ze worden gebruikt voor de behandeling van verzakking van het bekkenorgaan (POP) en stress-urine-incontinentie (SUI), vaak na de bevalling.

Hoewel de overgrote meerderheid geen complicaties heeft, werd het gebruik van mesh in Schotland in 2014 opgeschort, behalve bij gebruik in “uitzonderlijke omstandigheden” nadat bleek dat sommige vrouwen pijnlijke bijwerkingen hadden.

Gebruik van de procedure is in 2018 in Groot Brittannië stopgezet

Zodra de mesh is geïmplanteerd, is het erg moeilijk te verwijderen


Lisa liet het bandje in 2006 implanteren. Het ging om spanningsvrije vaginale tape (TVT), een soort matje dat wordt gebruikt voor stress-urine-incontinentie (SUI).
Lisa was in eerste instantie naar de dokter gegaan omdat ze last had van een overactieve blaas, en ze kreeg te horen dat ze, omdat ze vier kinderen had, last had van wat stress-incontinentie en dat de mesh zou helpen. “Natuurlijk vertrouw je deze specialisten, je luistert naar je arts. Ik kreeg steeds te horen dat het de gouden standaard was, dus je denkt – dit moet het beste zijn”, zei ze.

Lisa zei dat ze aanvankelijk een reeks gezondheidsproblemen had, maar in 2017 werd het erger.
“Ik was van een stoel gevallen in mijn kantoor en ik voelde een almachtig trekkend gevoel in mijn bekken en binnen twee weken daarna verloor ik al mijn lichaamshaar”, zei ze.
Doktoren hebben nooit een verband gelegd tussen haar bandje en haar haaruitval.

Lisa zei dat ze een reeks gezondheidsproblemen had

“Het was moeilijk, want toen verloor ik mezelf”, zei Lisa. “Dat is waarschijnlijk toen een groot deel van mij stierf. Niet alleen vóélde ik me niet mezelf, ik zag er nu niet uit als mezelf, dus dat was heel moeilijk en dat is het nog steeds.”

Pas toen ze het jaar daarop een televisiereportage zag over de campagne ‘Sling the Mesh’, realiseerde :Lisa zich dat veel andere vrouwen ook complicaties hadden.

Ze werd in 2018 doorverwezen voor behandeling, maar wachtte meer dan drie jaar om haar bandje in het Southmead Hospital in Bristol te laten verwijderen, waar ze de ongebruikelijke stap nam om ervoor te kiezen de operatie te ondergaan.
Lisa zei: “Het was een kwestie van vertrouwen, het was een noodzaak om te weten, èn het was een afsluiting: er waren zoveel elementen. Maar wat ik hier wel aan moet toevoegen – dit zó te doen is niet geschikt voor angsthazen.”

Lisa (rechtsvoor) met actievoerders die een protest organiseren buiten het New Victoria Hospital in Glasgow

Lisa strijdt nu voor anderen die getroffen zijn door mesh-complicaties en voert campagne voor vrouwen om sneller de behandeling van hun keuze te krijgen.
“Ik wil er zijn voor andere vrouwen, want hoeveel vrouwen zijn er al niet vóór mij geweest? Ik wil de strijd voortzetten omdat er nog zoveel dingen moeten gebeuren”, zei ze.
In de tussentijd hoopt ze dat haar mesh het maatschappelijke bewustzijn zal vergroten.

“Als ik mijn mesh hier in het museum zie, hoop ik dat het mensen kracht geeft”, zei ze: “Ik hoop dat specialisten binnenkomen en ernaar kijken. Ik hoop dat onderzoekers het ook kunnen gebruiken, want dat is belangrijk.
“Onderzoekers moeten binnenkomen en een medisch dossier bekijken en doorlezen en zien wat er is gebeurd, waar het mis is gegaan. Het is maar één van die dingen – het implanteren van een medisch hulpmiddel kan ernstig misgaan en gruwelijke effecten hebben op het menselijk lichaam.”

NIEUWS -Verenigd Koninkrijk- augustus 2022

‘Dit kleine stukje mesh verpest mijn leven’: vrouwen die met ondraaglijke pijnen zijn opgezadeld na een ingreep met een matje of een bandje hebben nog steeds moeite om hulp te krijgen

Ondanks een vernietigend onderzoek en daarna de belofte van gespecialiseerde behandeling, voelen veel van de slachtoffers die lijden aan de levensveranderende bijwerkingen van matjes en bandjes zich aan hun lot overgelaten.
https://inews.co.uk/inews-lifestyle/women-left-agony-vaginal-mesh-implants-struggling-nhs-help-1799850

i – door Rachel Moss
18 augustus 2022

In 2020 werden, door een Britse commissie, centra voor het verwijderen van matjes en bandjes aanbevolen, maar twee jaar later zeggen vrouwen dat ze nog steeds lijden
(Foto: Getty)

Op 34-jarige leeftijd kreeg Dawn Jaxson twee dochters. Sinds de bevalling kreeg ze last van een verzakte blaas en urine-incontinentie. Haar artsen adviseerden haar om een bandje te laten plaatsen via de vagina om het probleem te behandelen en zij twijfelde niet aan hun advies.

Maar meer dan 15 jaar later zou ze willen dat ze dat wèl had gedaan. “Zodra ik het had laten plaatsen, voelde ik dat het niet goed zat”, zegt Jaxson, nu 50 en woonachtig in Rainford, Merseyside. “De pijn ging gewoon niet weg.” Na jaren van vrijwel continue bekkenbodempijn en ontelbare medische afspraken, zegt Jaxson: “Tot op de dag van vandaag ruïneert dit kleine stukje kunststof mijn leven.”

“Ik kan letterlijk gaan zitten en dan – uit het niets – lijkt het alsof er iemand met een gloeiend hete pook in mijn blaas steekt”, zegt ze tegen i. “Intiem zijn met iemand is gewoon onmogelijk. Seks is geen feestje. Stel je de ergste menstruatiepijnen voor die een vrouw kan hebben, en dan dag in dag uit.

Vaginale mesh – of transvaginale tape (TVT) – werd ooit routinematig aanbevolen aan vrouwen die last hadden van verzakking van bekkenorganen (waarbij de bekkenorganen uitpuilden in de vagina) of stress-urine-incontinentie, aandoeningen die sommige vrouwen na de bevalling kunnen treffen. Synthetische chirurgische mesh werd permanent geïmplanteerd om de vaginawand te versterken of de plasbuis of blaashals te ondersteunen.

Maar onderzoek toont nu aan dat de kunststof mesh in het lichaam kan eroderen, in de loop van de tijd korter of strakker kan worden, en zelfs organen kan perforeren.

Een voorbeeld van transvaginale mesh dat tot voor kort routinematig werd gebruikt voor de behandeling van bekkenbodemaandoeningen en incontinentie bij vrouwen
(Foto: Ted S. Warren/AP)

Digitale gegevens van de National Health Service tonen aan dat tussen april 2008 en maart 2017 100.516 patiënten in het Verenigd Koninkrijk een procedure voor het inbrengen van een bandje tegen stress-urine-incontinentie ondergingen. Nog eens 27.016 patiënten kregen een matje na verzakking van bekkenorganen. Maar dit type ingrepen werd in 2014 in Schotland en in 2018 in de rest van Groot-Brittannië opgeschort na klachten over complicaties, en er werd een herziening aangevraagd. De beoordelingscommissie, onder leiding van barones Julia Cumberlege, sprak met meer dan 700 getroffen personen en concludeerde dat bekkenbodemmatjes en -bandjes angst, lijden en vele verwoeste levens hebben veroorzaakt.

In 2020 deed de commissie negen aanbevelingen om de duizenden geschonden vrouwen te helpen, waaronder de oprichting van gespecialiseerde centra, zodat patiënten hun matje en/of bandje kunnen laten verwijderen, of verdere behandeling kunnen krijgen. Maar twee jaar na dat historische rapport zeggen vrouwen dat ze nog steeds last hebben van de slopende symptomen en een strijd moeten voeren om toegang te kunnen krijgen tot de hulp die ze zo hard nodig hebben.

“Ik ben van gynaecoloog naar gynaecoloog gegaan om te proberen me te oriënteren. Ik had tot nu toe nog nooit van deze klinieken gehoord”, zegt Jaxson. “Waarom heeft niemand dit tegen mij gezegd? Waarom kan ik niet naar een van deze klinieken? Ik weet niet eens hoe je er toegang toe krijgt.’

Jaxson is een alleenstaande ouder en fulltime verzorger van haar autistische dochter, en zegt dat de pijn die ze lijdt door de mesh “zeker niet helpt”.

Nikki Davis, Dawn Jaxson en Cheryl Howard lijden alle drie na een behandeling met vaginale mesh

Andere vrouwen waren gedwongen hun werkuren te verminderen of hun loopbaan op te geven als gevolg van vaginale mesh-complicaties. Cheryl Howard, 55 jaar, uit Flackwell Heath in Buckinghamshire, was een echte “fitnessfreak” en fulltime kapper voordat ze in 2009 op 42-jarige leeftijd een TVT liet plaatsen. Nu werkt ze beduidend minder uren als kapper aan huis, is niet fit genoeg om haar eigen boodschappen te dragen, en moet een speciaal gelkussen gebruiken als ze op harde stoelen zit.

Howard had een verzakte baarmoeder en ervoer lichte incontinentie na de bevalling vooral toen ze met haar twee jongens op de trampoline speelde. Haar arts adviseerde een bandje om de ongelukjes te stoppen. Ze zegt dat het woord ‘mesh’ nooit is gebruikt. In het begin was de procedure een succes, waardoor haar symptomen werden verlicht, maar enkele jaren later kreeg ze rugpijn die fors verergerde.

“Toen ik de hele dag in een kapperszaak werkte, kon ik niet bukken om iets op te rapen als ik het liet vallen”, zegt ze. “En dan zijn er nog de liespijnen, die steeds erger worden. In de afgelopen drie jaar is het zo dat als ik veel sta, mijn maag opzwelt alsof ik zwanger ben. Het voelt alsof het bandje schuurt en mijn weefsel opzwelt om het gebied er omheen te beschermen. Het voelt alsof het snijdt. Ik bleef naar de dokters gaan en ze bleven maar zeggen dat het allemaal tussen mijn oren zat.”

Toevalligerwijs zag Howard een BBC documentaire over vaginale matjes en -bandjes (https://www.bbc.com/news/uk-scotland-42307953) en zij dook in haar eigen medische aantekeningen. Ze was geschokt toen ze ontdekte dat ze al die jaren geleden een TVT mesh-implantaat had gekregen. “Het zorgde ervoor dat ik wel kon gillen”, zegt ze.

Gewapend met deze nieuwe informatie ging ze herhaaldelijk terug naar haar huisarts, maar zei dat ze zich voortdurend niet gehoord en afgewimpeld voelde. Afgelopen september werd ze uiteindelijk doorverwezen naar een gespecialiseerd mesh-centrum in Manchester, maar bijna een jaar later moet ze nog steeds een datum krijgen voor haar eerste afspraak.

“Ik kijk er op een bepaalde manier naar uit, omdat ik gewoon wat antwoorden wil”, zegt ze. “Ik weet dat er iets niet in orde is met het bandje, omdat ik mijn eigen lichaam ken.”

De klinieken zijn ‘niet geschikt voor het doel’

Sommige vrouwen die erin slagen om toegang te krijgen tot de gespecialiseerde klinieken, zeggen dat ze niet geschikt zijn voor het doel waar ze voor zijn opgericht. Nikki Davis, 52, heeft herhaaldelijk 165 mijl moeten reizen naar de dichtstbijzijnde mesh-kliniek in Bristol, (zelf woont ze in de buurt van Redruth in Cornwall). Ze kreeg een TVT in 2007 toen ze 37 was vanwege incontinentie en bekkenpijn na de bevalling, en zegt dat de operatie zorgde voor blaasontsteking na blaasontsteking.

“Het voelt als kaasdraad”, zegt ze over de mesh. “Het is alsof iemand heel hard zijn nagels in je huid zet, maar dan van binnen. En dan krijg je pijnscheuten in je bekkenbodem. Het is moeilijk te omschrijven, maar het is ondraaglijk.”

Na zich jarenlang genegeerd te hebben gevoeld, werd Davis in 2020 uiteindelijk doorverwezen naar de mesh-kliniek in Bristol, waar een arts bevestigde waar ze altijd van overtuigd was geweest: de mesh veroorzaakte haar problemen. Uit scans bleek dat de mesh met twee metalen clips aan haar blaas was vastgemaakt. Ze onderging een operatie om de clips te verwijderen en in het begin namen de problemen af. Maar in 2021 laaiden ze weer op en nu wil ze de hele TVT laten verwijderen.

Davis zegt dat vaginale mesh haar relatie en haar carrière heeft verwoest. Voordat ze langdurig ziek werd, werkte ze als retailmanager. Toen ze de maximale wettelijke ziekengelduitkering van 28 weken overschreed, moest ze aanspraak gaan maken op een uitkering.

“Van een goedbetaalde baan naar een uitkering is een nachtmerrie”, zegt ze. “Ik ben nu gescheiden, omdat het mij allemaal emotioneel wat teveel werd en mijn man niet kon begrijpen waarom ik geen seks wilde. Dat heeft ons ​​huwelijk van 24 jaar om zeep geholpen.

Onderzoek toont aan dat vrouwen die een mesh-operatie hebben ondergaan een hogere kans hebben op depressie, angst of zelfbeschadiging dan vrouwen die dat niet hebben laten doen. De drie vrouwen die spraken met i vertellen hoe vaginale mesh hun geestelijke gezondheid heeft aangetast.

“Ik ben mijn huis kwijtgeraakt – nu huur ik – en ik heb moeite om dit te kunnen betalen”, zegt Howard. “Ik ben een angstpatiënt geworden; elke nacht slik ik angstdempers. Ik maak me zorgen hoe ik zal zijn als ik oud word. Wat voor kwaliteit van leven zal dat zijn?”

Ondertussen zeggen zowel Jaxson als Davis dat ze zelfmoordgedachten hebben gehad als gevolg van hun vaginale mesh-complicaties. ‘Ik zal eerlijk tegen je zijn. Ik heb erover nagedacht om mijn eigen leven te beëindigen’, zegt Jaxson. “Ik denk bij mezelf: ‘Is dit alles wat ik heb?'”

Davis voegt eraan toe: “Je denkt: ‘Is het leven de moeite waard om door te gaan?’ Je hebt constant pijn aan iets. Vaak denk ik: ‘Nou, het zou beter zijn als ik er niet meer was.’ Als ik een dier was, zouden ze me allang hebben laten inslapen. Dat is hoe het je beïnvloedt. Emotioneel gezien kan ik donkere, donkere dagen hebben.”

Kath Sansom voert, sinds een implantaat haar eigen leven op zijn kop zette, campagne voor gerechtigheid voor vrouwen die lijden aan complicaties
door vaginale mesh

Kath Sansom, de oprichter van de campagnegroep Sling the Mesh, heeft veel soortgelijke verhalen gehoord van de 9.700 leden van de groep. De 54-jarige uit Cambridgeshire maakte mee dat haar eigen leven op zijn kop werd gezet door een mesh-implantaat en lobbyde voor het rapport door barones Cumberlege en consorten. “Nu”, zegt ze, “is het tijd voor compensatie voor de vrouwen die getroffen zijn door het schandaal”.

“Het gebrek aan actie op het gebied van financiële schadeloosstelling is de grootste teleurstelling voor vrouwen”, zegt ze. “Bekkenbodemmatjes en – bandjes veroorzaken levenslange schade, en erger nog, de meesten van ons hebben geen informatie gekregen over de risico’s. Het is niet onze schuld dat dit ons is overkomen.

“Sommige vrouwen zijn gehandicapt geraakt en zitten nu in een rolstoel of lopen met stokken. Bij anderen zijn organen verwijderd waar mesh broos is geworden en door het weefsel heen sneed. Zeven op de tien vrouwen heeft haar seksleven verloren. Iedereen heeft in verschillende mate last van chronische pijn. Vrouwen zijn banen, huwelijken, huizen en hun kwaliteit van leven kwijtgeraakt.”

Hoewel ze aanvankelijk de gespecialiseerde mesh-klinieken verwelkomde, beweert Sansom dat men niet op één lijn zit m.b.t. het verwijderen van mesh en dat er een gebrek is aan gestandaardiseerde resultaten in het Verenigd Konikrijk. “Sommige van deze gespecialiseerde centra worden gerund door pro-mesh specialisten die willen dat de huidige opschorting van mesh-chirurgie wordt opgeheven”, beweert ze.

“Met lange wachtlijsten voor een eerste consult en de boodschap aan sommigen dat volledige mesh-verwijdering geen optie is, hooguit pijnbestrijding, is er een gevoel van hopeloosheid ontstaan op de forumpagina van Sling The Mesh, dat volkomen hartverscheurend is.”

In reactie op het gegeven dat vrouwen nog steeds moeite hebben om toegang te krijgen tot ondersteuning voor vaginale mesh-complicaties, zei een woordvoerder van het ministerie van Volksgezondheid en Sociale Zorg tegen i: “We erkennen de verontrustende impact die complicaties van geïmplanteerde mesh op vrouwen kunnen hebben, en we hebben samengewerkt met NHS Engeland om negen gespecialiseerde centra op te zetten zodat vrouwen in het hele land toegang hebben tot de behandeling die ze nodig hebben.

“We nemen patiëntveiligheid serieus en hebben de eerste Patient Safety Commissioner voor Engeland aangesteld, wiens rol is gericht op het bevorderen van de veiligheid van patiënten waar medicijnen en medische hulpmiddelen worden gebruikt. De gezondheid van vrouwen is een topprioriteit voor de overheid en we werken nauw samen met NHS Engeland om de veiligheidsmaatregelen te versterken en ervoor te zorgen dat alle vrouwen worden beschermd.”

Jaxson, Howard en Davis wachten allemaal op verdere behandeling. Maar ze zijn het erover eens dat interventie – als die er eindelijk is – de schade die mesh al aan hun leven heeft aangericht, nooit ongedaan zal maken. “Je bent niet meer de vrouw die je vroeger was”, zegt mevrouw Davis. ’ ‘En dat zul je nooit meer worden.’



NIEUWS JULI 2022

Vigna Law Group lanceert 3 e-boeken voor meshpatiënten
over bekkenbodempijn na implantatie van vaginale mesh,
chronische bekkenbodemmatjespijn en chronische bandjes- of slingpijn


De Vigna Law Group gevestigd in Californië heeft drie e-boeken op haar site staan die gratis te downloaden zijn.

Een van de doelen van dit advocatenbureau is het verstrekken van uitgebreide medische en juridische informatie om het grote publiek en hun cliënten beter te informeren over kritieke kwesties in gevallen van catastrofaal letsel en onrechtmatig overlijden door onder meer (transvaginale) mesh-operaties.

De gratis te downloaden boeken zijn de volgende:

Chronic Pelvic Pain
https://vignalawgroup.com/ebooks/pelvic-mesh-pain/#page=1
Chronic Pelvic Pain with vaginal mesh
https://tvm.lifecare123.com/publications/chronic-pelvic-pain-with-vaginal-mesh/#page=1
Chronic Pelvic Mesh Pain with Mesh bladder slings
https://tvm.lifecare123.com/publications/chronic-pelvic-pain-with-mesh-bladder-slings/#page=1

We hopen op korte termijn kans te zien deze e-boeken voor jullie te vertalen.

NIEUWS 1 maart 2019

Nieuw onderzoek Professor dr. Cohen Tervaert

Op 1 maart 2019 is het meest recente onderzoek van professor Cohen Tervaert over auto-immuunreacties na implantatie van mesh gepubliceerd:
https://www.sciencedirect.com/…/pii/S152169421930004X…

Samenvatting:

Bij zowel het herstel van liesbreuken als bij bekkenorganenverzakkingschirurgie wordt polypropyleen (PP) mesh in toenemende mate gebruikt. Hoewel deze technologieën enorme klinische voordelen bieden, kan de werkzaamheid van deze implantaten worden belemmerd door de immunologische reactie van het lichaam op het geïmplanteerde materiaal. Ongewenste lokale effecten zoals chronische pijn zijn uitgebreid beschreven. Systemische effecten zijn echter nog niet gemeld. Omdat systemische effecten na implantatie van andere biomaterialen zijn beschreven, evalueerden we patiënten met geïmplanteerde PP-mesh voor tekenen en symptomen van biomateriaal gerelateerde systemische ziekten.

Patiënten die tussen januari 2014 en december 2017 naar een auto-immuniteitskliniek werden verwezen, werden geanalyseerd. Bij 40 patiënten waren mesh-implantaten aanwezig. Deze patiënten werden geëvalueerd voor de ontwikkeling van een systemische ziekte.

Tweeëndertig vrouwen en acht mannen werden opgenomen in de huidige studie. De mediane leeftijd op het moment van operatie was 49,5 jaar (bereik 28 – 75 jaar). Achttien patiënten hadden een liesbreukreparatie ondergaan en 22 patiënten hadden een implantaat met vaginale mesh. Negenendertig van de 40 patiënten vertoonden chronische vermoeidheid en 38 van de 40 patiënten hadden spierpijn of spierzwakte. Bij de meeste patiënten begonnen deze symptomen kort na de operatie. Alle patiënten voldeden aan de diagnostische criteria voor auto-inflammatoir/auto-immuniteitssyndroom geïnduceerd door adjuvantia (ASIA). Bovendien rapporteerden de meeste patiënten gelokaliseerde pijn en (vaak invaliderende) prikkelbare darmsyndroom. Een kwart van de patiënten had een immunodeficiëntie, terwijl bij 45% van de patiënten de diagnose van systemische en/of gelokaliseerde auto-immuunziekten werd gesteld. Belangrijk is dat 75% van de patiënten een reeds bestaande allergische ziekte had. Bij 6 patiënten kon de liesbreuk-mesh volledig worden verwijderd, wat resulteerde in (gedeeltelijk) herstel van de systemische ziekte.

Samengevat ontwikkelden 40 patiënten symptomen van een systemische ziekte na een mesh-operatie. Alle patiënten voldeden aan de diagnostische criteria voor ASIA. Een kwart van de patiënten had een immunodeficiëntie, terwijl bij ongeveer de helft van de patiënten een auto-immuunziekte ontwikkelde. Wij veronderstellen dat implantaten van PP-mesh het risico op het ontwikkelen van (auto-) immuunziekten kunnen vergroten door als een adjuvans te fungeren.De vertaling van het (complete) rapport (vertaald door één van onze lotgenotes) is te vinden via deze link: https://l.facebook.com/l.php…
en de originele (volledige) Engelse versie via: https://l.facebook.com/l.php…

NIEUWS Juni 2022

In opdracht van het Ministerie van VWS heeft het RIVM
-samen met medisch specialisten, patiëntenverenigingen en patiënten
een brochure gemaakt voor mensen met langdurige gezondheidsklachten
na het plaatsen van een mesh-implantaat

In de afgelopen maanden is er een brochure tot stand gekomen voor mensen die na plaatsing van een mesh-implantaat (zoals een bekkenbodemmatje, of -bandje, een liesbreukmatje, een navelbreukmatje, of een littekenbreukmat) langdurige klachten ervaren.
Zoals we weten kunnen mensen via een operatie een mesh-implantaat in hun lichaam geïmplanteerd krijgen. Mesh-implantaten worden gebruikt om zachte weefsels die zijn verzwakt of gescheurd, te verstevigen. Er zijn verschillende aandoeningen waarbij verzwakte weefsels verstevigd kunnen worden met een mesh-implantaat. Denk aan een liesbreuk, of bijvoorbeeld wanneer je darm of je blaas is verzakt.

De brochure is te vinden via deze link: https://www.rivm.nl/sites/default/files/2022-06/013680_Mesh-implantaten_en_langdurige_gezondheidsklachten_TG.pdf

In de brochure vind je een overzicht van langdurige gezondheidsklachten die kunnen ontstaan en mogelijke behandelingen en locaties van gezondheidscentra waar mensen terecht kunnen met hun klachten.
Helaas kan niet iedereen voldoende worden geholpen en kan het mesh-implantaat vaak niet (helemaal) worden verwijderd.

Met het verschijnen van deze brochure is een begin gemaakt met het erkennen van serieuze complicaties die kunnen ontstaan door mesh-ingrepen.

In de brochure -feitelijk een compromis tussen degenen die eraan hebben meegewerkt- zijn helaas niet àlle ons bekende (langdurige) klachten genoemd. Hiervoor verwijzen we jullie naar https://www.meshedup.eu/complicaties/.

NIEUWS Juni 2022

Medisch specialisten verdacht van corruptie bij hulpmiddelen
RTL nieuws 20 juni 2022

In bijgaand nieuwsbericht van RTL lezen we dat medisch specialisten worden verdacht van corruptie bij hun keuze voor een bepaald medisch hulpmiddel
https://www.rtlnieuws.nl/…/fraude-medisch-specialisten..
Zo te zien is het nog onbekend om welke medisch specialistische beroepsgroepen het gaat.

Wij, meshslachtoffers, zijn enorm benieuwd wat de onderzoeken van de FIOD gaan opleveren. Want bedenk dat implantaten als matjes en bandjes (mesh) en borstprotheses óók vallen binnen de groep medische hulpmiddelen! Daar staat lang niet iedereen bij stil. En dat daar ook de opererende robots onder vallen, de neurostimulators die geïmplanteerd worden in mensenlijven (t.b.v. pijnbestrijding en stoelgangproblemen), alle heupprotheses, de stents bij cardiologische problemen en ook de buisjes in de oortjes van je kind ….

We hopen dat door dit onderzoek er een situatie ontstaat waarbij het niet meer mogelijk zal zijn dat artsen hun financiële eigenbelang heel eenvoudig kunnen plaatsen bóven de gezondheid (en zelfs ten koste) van de patiënt.

Zie ook de publicatie van 20 juni 2022 op de site van de FIOD
https://www.fiod.nl/onderzoek-naar-corruptie-bij-medisch…/

NIEUWS mei 2022

23 mei 2022

Artikel Follow the money
Eelke van Ark
Jolien de Vries

Vandaag stuitten wij op het artikel van Follow The Money:
De Inspectie beschermt vooral de minister, niet de patiënt

https://www.ftm.nl/artikelen/gebrekkig-toezicht-igj?utm_source=twitter&utm_medium=social&utm_campaign=InspectieBeschermtMinister&share=uT%2Brj24hojvAih9EYpRgAtE3xgwjzQScvVWuvHHFwfhfOQmTfff3cu%2BAgk%2BYEaU%3D&fbclid=IwAR2WLZHyls30tPQgW5CKpyijN9ct0aAUgYKnp6cDip5ERaj0Et4wLRqSEYc


We zijn heel blij dat dit team opnieuw onderzoek heeft willen doen naar wat er allemaal mis is in ons land dat zogenaamd zo goed is voor de ongezonde medemens.

Onze reactie op dit stuk:
Dat de Inspectie vooral de minister beschermt weten we toch al sinds jaren!? Net zoals artsen vooral elkáár de hand boven het hoofd houden, en niet per se de patiënt, terwijl de dames en heren doctoren toch ècht allemaal de artseneed hebben afgelegd ….
Als je niet te maken krijgt met een medische misser/blunder/foute diagnose heb je geen enkel idee van wat er wèrkelijk speelt in ons land.

Het is toch van den gekke dat de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd haar toezicht op de zorg samen durft te vatten als “Duidelijk, Onafhankelijk en Eerlijk” terwijl we allemaal weten dat achter de schermen het ministerie van VWS enorm grote invloed heeft op deze dienst … dat het “de minister niet in de problemen brengen” is waar het wèrkelijk om draait …

Dat matjes (mesh), borstimplantaten -en andere ter discussie staande behandelingen- niet allang verboden zijn, tot bewezen is dat ze onschadelijk zijn (behalve voor mensen die willens en wetens bereid zijn -na complete informatie vooraf- grote risico’s te willen nemen), is op zijn minst zéér merkwaardig.
In Groot-Brittannië gaat men daar nèt wat anders mee om:
https://lnkd.in/eUQBcz26

Nu “Nederland Zorgland” nog! #dezorgvanmorgen

NIEUWS mei 2022

#DEZORGVANMORGEN

Het Zorginstituut zwengelt het gesprek aan over de zorg van morgen.

17-05-2022

Met een korte, opvallende film is het Zorginstituut Nederland de bewustwordingscampagne #dezorgvanmorgen gestart. Het instituut nodigt iedereen via Social Media uit om mee te denken over de toekomst van de zorg, en over noodzakelijke keuzes om onze zorg goed, toegankelijk en betaalbaar te houden. Verschillende patiënten, huisartsen, verpleegkundigen, medisch specialisten – en ook hulpverleners van buiten de zorg – werken mee om dit gesprek actief op gang te brengen.

De korte film van het Zorginstituut schetst een indringend en somber beeld hoe de zorg er over 20 jaar uit zal zien als er niets verandert. De voorbodes zijn er al: zorgpersoneel is schaars en gezondheidsverschillen nemen toe. Corona heeft duidelijk gemaakt dat het systeem kraakt. De beschikbaarheid van goede zorg zoals we die kennen, staat onder druk.

Meepraten over Passende zorg kan via de hashtag #dezorgvanmorgen

Slachtoffers van kunststof matjes vragen al jaren om op te houden met het plaatsen van mesh tenzij het niet anders kan.

Slachtoffers van kunststof mesh (matjes) vragen al jaren aandacht voor het te snel en te vaak -onnodig- inzetten van (kunststof mesh)implantaten, vaak zonder waarschuwing vooraf door de doctoren voor de soms ernstige complicaties en risico’s. Het lijkt er vaak op dat de economische belangen in Nederland (maar ook daarbuiten) zwaarder wegen dan de gezondheid van de burgers. En dat terwijl het implanteren van bijvoorbeeld de matjes, maar vaak ook van andere implantaten, “Nederland Zorgland” enorm veel invaliden heeft opgeleverd en dat nòg doet: mensen die nooit meer zullen kunnen werken en levenslang zorg nodig zullen hebben. Wat kost dàt wel niet??? En waarom blijft dat maar doorgaan?

In 2014 lazen we tot onze grote vreugde dat minister Schippers van plan was kritischer te gaan kijken naar zorg die niet perse nodig is.
En in 2020 kwam het bericht dat Wijma van het Zorginstituut een einde wilde maken aan zorg die niet bewezen effectief is.

Meermalen is er bij de meshpatiënten de hoop geweest dat matjes (mesh) alleen nog maar gebruikt zouden worden als andere doeltreffende behandelingen toch niet zo niet succesvol waren gebleken. Als laatste optie dus!

Nogmaals willen we het Zorginstituut Nederland verzoeken: stop met het toestaan van het plaatsen van matjes, er zijn andere doeltreffende behandelmethoden, met veel minder risico’s en complicaties.

https://www.zorginstituutnederland.nl/actueel/nieuws/2022/05/17/zorginstituut-zwengelt-het-gesprek-aan-over-dezorgvanmorgen

NIEUWS mei 2022


1 mei – Internationale Mesh Awareness Day


Een van onze lotgenotes maakte ons er eerder op de dag op attent:
“Weet je dat het vandaag Mesh awareness Day is?”
Ik was het helemaal vergeten, maar ben heel blij dat ze ons er op tijd van op de hoogte bracht.

De lotgenote schreef ons het volgende:
“Mesh Awareness Day is een dag om mensen te waarschuwen voor de gevolgen van een matje. De meeste van mijn vrienden, familie en bekenden weten dat ik een bekkenbodemmatje heb, maar een heleboel Europese burgers hebben nog nooit van zo’n “mesh” gehoord, en wat het kan aanrichten, en dat een bandje -of een mat ingebracht via de buik- óók (bekkenbodem)matjes zijn.”

Ze vervolgde: “Zelf heb ik deze week opnieuw mogen dealen met het falen van de zorg, en dat heeft àlles, maar dan ook àlles te maken met de mesh die destijds geplaatst is in mijn bekkenbodem.
Omdat mijn darmen slecht werkten heb ik indertijd een matje gekregen. Dat zou gaan zorgen voor een flinke verbetering van mijn klachten. Helaas heeft de bij mij geïmplanteerde mesh mij niets dan ellende gebracht.

Omdat het gevaarlijk is als je darmen ‘hun ding niet meer doen’ moest er iets gebeuren en is er uiteindelijk bij mij een neurostimulator ingebracht. Nu blijkt die neurostimulator ‘op’ te zijn. Hij doet het niet meer. Het gevolg daarvan is dat de darmen vol raken en ik afgelopen week twee dagen op de Spoedeisende Hulp heb gelegen. Alle artsen zitten met hun handen in ‘t haar.
Een nieuwe neurostimulator inbrengen kan niet. Dat schijnt iets te maken te hebben met een verlopen CE markering. Maar mijn darmen kunnen dit niet nòg een keer aan!

Nu lig ik thuis aan de zware pijnstillers en de ontstekingsremmers in de hoop dat het op korte termijn wat beter met mij zal gaan. Dat “K”matje heeft mij zóveel gekost…. Sinds het implanteren van dat onding ben ik vele operaties en ingrepen verder.
Zeer waarschijnlijk heb ik door het matje ook een auto-immuunziekte opgelopen. Maar denk je nu werkelijk dat er in Nederland iemand is die dit kan of durft te bevestigingen?
Bewegen gaat steeds moeilijker en als ik een dag iets doe lig ik de dag daarna voor oud vuil op de bank.

Meestal hang ik dit soort zaken niet aan de grote klok. Maar omdat het vandaag Mesh Awareness Day is maak ik een uitzondering. Ik wil de mensen waarschuwen: laat alsjeblieft niet zomaar iets in je lichaam plaatsen, en zeker geen kunststof matje! Er zijn alternatieven. Het HOEFT niet eens! Wees gewaarschuwd!”


We vinden het belangrijk om haar waarschuwing met jullie te delen. Het plaatsen van kunststof mesh in mensenlijven heeft nogal wat levens verwoest.
Dus pas op mensen. Be aware!
En, Monique, hartelijk dank voor het delen van jouw verhaal. Hopelijk vinden ze vandaag nog een oplossing voor jouw grote acute probleem. We duimen en bidden voor jou voor een goede afloop!

NIEUWS april 2022

Interview Margriet met Simone (57)

Het weekblad Margriet besloot deze week om nog eens aandacht te besteden aan het matjesprobleem. Zij interviewden een van onze lotgenotes (Simone) die inmiddels zo’n 25-30 operaties verder is sinds de implantatie van haar bekkenbodemmatje.

Simone hoopt dat er (mede door dit interview) meer begrip komt voor vrouwen bij wie het is misgegaan. Veel vrouwen met een bekkenbodemimplantaat hebben behalve elke dag pijn het mentaal ook heel zwaar. Ze verliezen hun werk, hun sociale leven, hun seksleven verandert drastisch, velen kunnen niet meer werken en daarnaast kost het ziek zijn ook een hoop geld.

De situatie is voor deze groep patiënten -waarvan de meesten van tevoren niet of nauwelijks zijn geïnformeerd over mogelijke risico’s en complicaties- vaak uitzichtloos. Zij houden zich elke dag kunstmatig op de been. Hun leven heeft sinds de noodlottige ingreep zijn glans verloren.

Simone baalt ervan dat de problemen van matjesslachtoffers door veel artsen gewoon niet worden herkend, erkend en/of serieus genomen.

Via deze link is het Margriet-interview te lezen:
https://www.margriet.nl/persoonlijk/simone-57-kreeg-een-bekkenbodemmatje-maar-dat-ging-mis-ik-ben-geen-dag-pijnvrij~b07fd900/?fbclid=IwAR3LQR_AZJLIIdNdcCHdg8Id6fncwPne8CpAfuSgi8PgKFMDzrfcYwrPQDU