Mesh is niet beter dan hechtingen voor herstel van een middenrifbreuk,
zo blijkt uit langetermijnonderzoek

https://medicalxpress.com/news/2023-10-mesh-sutures-hiatal-hernia-long-term.html

Justin Jackson, Medical Xpress
24 oktober 2023

Onderzoekers begeleid door het Karolinska Instituut -Stockholm, Zweden- hebben een langetermijnonderzoek uitgevoerd naar het gebruik van een matje (mesh) ter versterking van het eigen weefsel  bij het herstel van een middenrifbreuk bij patiënten met gastro-oesofageale refluxziekte (GORD).

In een artikel met de titel ‘Hiatal Hernia Repair With Tension-Free Mesh or Crural Sutures Alone in Antireflux Surgery – A 13-Year Follow-Up of a Randomized Clinical Trial’, gepubliceerd in JAMA Surgery (https://jamanetwork.com/journals/jamasurgery/article-abstract/2810370), beschrijft het team zijn oordeel dat er geen significant verschil is tussen mesh-versterking en crural-hechtingen (alleen om recidive tegen te gaan) bij behandeling van een middenrifbreuk bij patiënten met GORD.

Het cohortonderzoek omvatte 103 patiënten met chronische GORD, willekeurig toegewezen aan twee groepen, één bij wie een matje (mesh) werd gebruikt en één bij wie alleen crural-hechtingen werden toegepast. De gegevens voor analyse werden verkregen na meer dan 10 jaar follow-up, met een gemiddelde follow-uptijd van 13 jaar.

Het dubbelblinde, gerandomiseerde klinische onderzoek werd van januari 2006 tot december 2010 uitgevoerd in het Ersta Ziekenhuis in Stockholm, Zweden. Patiënten met GORZ en middenrifbreuken langer dan 2 cm werden geïncludeerd en gerandomiseerd in de twee groepen.
Reparatietechnieken voor een middenrifbreuk omvatten alleen crural-hechtingen of spanningsvrije versterking met een niet-absorbeerbare polytetrafluorethyleenmat.

In de primaire uitkomsten werd gekeken naar radiologisch geverifieerde middenrifbreukrecidive (herhaling) na meer dan tien jaar; de secundaire uitkomsten omvatten dysfagiescores (mate van verslikken), gezondheidsgerelateerde kwaliteit van leven, consumptie van protonpompremmers en heroperatiepercentages.

Het radiologisch geverifieerde percentage bedroeg 38% voor de mesh-groep en 31% voor de groep met hechtingen, een verschil dat niet statistisch significant is (niet op toeval berust). De twee groepen verschilden niet beduidend in kwaliteit van leven, refluxsymptomen en consumptie van protonpompremmers.

Dysfagiescores voor vast voedsel bleven 13 jaar postoperatief beduidend hoger in de mesh-groep, wat volgens de auteurs kan wijzen op een tijdsafhankelijk verhoogd risico op mechanische complicaties, geassocieerd met mesh-versterking.

De studie benadrukt de langetermijnresultaten van reparatietechnieken voor een middenrifbreuk bij patiënten met GORD en suggereert dat spanningsvrije polytetrafluorethyleen-meshsluiting niet wordt aanbevolen als routinepraktijk bij laparoscopische reparatie van een middenrifbreuk bij patiënten met GORD.