Zo werken we

 

We kunnen ons meer “sexy” doelen voorstellen waar we, naast onze banen, gezinnen en ons drukke sociale leven, met veel plezier onze kostbare tijd en energie in hadden willen stoppen. En we vragen ons af of we ons ooit verdiept zouden hebben in een weinig toegankelijk onderwerp als dit, als het niet op ons pad was gekomen. Ga er maar van uit van niet.

Als we al hadden gehoord of gelezen over de drama’s die artsen kunnen veroorzaken door het geestdriftige implanteren van kunststof matjes in vrouwelijke bekkenbodems, zouden we dat vermoedelijk (zoals iedereen) voor kennisgeving hebben aangenomen. Ik ben er van overtuigd dat we vast wel even meelevend hadden stilgestaan bij het leed van de getroffen vrouwen en ons ongetwijfeld een moment lang hadden opgewonden over het hen aangedane onrecht, maar daarna waren we naar alle waarschijnlijkheid vrolijk verdergegaan met ons eigen blije leventje: opgelucht dat onze gynaecoloog indertijd koos voor de “conventionele variant”.

Jammer genoeg gebeurde dit niet. Onze gynaecologen kozen bewust voor het implanteren van kunststof, al waren zij op de hoogte van de mogelijke invaliderende gevolgen. Wat bestemd was als laatste redmiddel (bij steeds terugkerende verzakkingen) werd bij ons al direct tijdens de eerste operatie toegepast.
Ons leven werd nooit meer hetzelfde. Zoals de levens van onze lotgenoten.
We kregen een nieuw leven ná de ingreep: een leven zonder betaald werk met lichamelijke (en geestelijke) pijnen. Het onszelf overeind houden werd een nieuwe dagtaak en het bezoeken van specialisten – die ons misschien zouden kunnen helpen – een steeds terugkerende onderneming, die voortaan onlosmakelijk bij ons leven zou horen.

______________________________________

Al sinds begin 2009 maken we ons hard voor slachtoffers van kunststof in de bekkenbodem.

  • We begonnen met het zoeken naar lotgenoten en het waarschuwen van potentiële slachtoffers voor de invaliderende complicaties die kunnen optreden na het implanteren van kunststof matjes in het bekkenbodemgebied.
  • Later boden we vooral steun aan gedupeerden die met ernstige lichamelijke klachten thuis en aan de zijlijn van hun eigen leven waren beland.
  • We schreven de Belgische en de Nederlandse regering aan, benaderden de politiek, schreven naar de krant en de TV, en wendden ons tot redacties van vrouwentijdschriften.
  • We mailden doctoren, de Inspectie voor de Gezondheidszorg (zowel die van Nederland als die van België), en vonden buitenlandse journalisten, doctoren en lotgenoten met wie we eerst (via de mail) correspondeerden en later ook belden.
  • IJverig vertaalden we stukken van het Nederlands in het Engels en vice versa.

Ondanks deze activiteiten zijn we er nog niet in geslaagd vaginale ingrepen met kunststof matjes te laten verbieden of in elk geval de wetgeving rondom implantaten te laten veranderen. Maar we zijn wel op weg. Lees het rapport “Bekkenbodemmatjes: Ernstige complicaties vereisen terughoudend gebruik transvaginale mesh” maar eens.

_____________________________________

De echtgenoot van een van ons schreef eind maart 2012 een rapport over vaginale meshes. Dat rapport is naar alle leden van de Vaste Kamercommissie van VWS gestuurd ter voorbereiding op het algemene overleg dat op 12 april om 15.30 uur plaats heeft gevonden in Den Haag in de Troelstrazaal. Tijdens dit overleg dat in het teken stond van de P.I.P. implantaten kwamen ook de bekkenbodemmeshes ter sprake..

Dit was de agenda:

  1. Reactie op verzoek Arib over PIP-borstimplantaten 32805-6 d.d. 14 februari 2012
  2. Reactie op verzoek Arib over de veiligheid van medische implantaten 32805-7 d.d. 27 maart 2012
  3. Aanbieding afschrift van de reactie op de brief van EU-commissaris Dalli over het actieplan

De inhoud van het rapport van F. Schotman staat op de site Meshedup.eu en is te vinden bij “publicaties” (http://www.meshedup.eu/publicaties/)