Het verhaal van Marja (24-01-1964 / 08-11-2014)


Het verhaal van Marja

Ik zal me even voorstellen.
Ik ben Marja, 50 jaar oud. Heb 2 kinderen, dochter van 22 en zoon van 18, beide studerende. Dochter woont op kamers, zoon nog thuis. Ben gescheiden na 24 jaar huwelijk. Heb nu een LAT relatie. Vanaf de pubertijd al gynaecologische problemen, maar pas echt gaan tobben tijdens de laatste zwangerschap en vele verschillende gynaecologische operaties gehad.

Op 28 februari 2012 is er bij mij een matje geplaatst voor een darmverzakking. Ik was na deze operatie 3 tot 4 dagen heel misselijk en moest vaak overgeven. Dit had ik nooit na een operatie. Bijna een jaar later, eind januari 2013, vernam ik dat ik een polyproplyleen matje had gekregen met een fluoride coating. Als je in één keer te veel fluoride binnen krijgt, kun je misselijk zijn en moeten overgeven. Het gaat om een Nuvia implantaat, dat heb ik via de huisarts vernomen.

Ik herstelde niet echt goed van de operatie en kreeg zelfs bij volledige rust, 2 slijmbeursonstekingen aan mijn beide knieën. Heel vreemd vond ik dat. Dit was eind maart, april, mei 2012. (meer…)

Het verhaal van Myriam (Wallonië)

Bonjour à Toutes les victimes du meshed-up,

Je m’appelle Myriam, je suis francophone  (désolée de l’écrire en français) et voici mon histoire :  (meer…)

Het verhaal van Thea

Het verhaal van Thea (53 jaar):

5 jaar geleden heb ik een TVT bandje laten plaatsen (kuntstof) vanwege stressincontinentie, na ongeveer 5 maanden heb ik twee bulk injecties gekregen in de urinebuis want ik had nog steeds last van urine verlies. Ik heb ongeveer 4 jaar veel plezier van het bandje gehad maar het laatste jaar kwamen er veel klachten zoals vaak blaasontsteking, pijn bij het zitten en pijn bij het lopen, pijn bij bukken…. enz enz. Ik heb echt het gevoel dat het bandje nu te strak zit. Dit komt waarschijnlijk door de overgang, want men weet niet hoe de bandjes zich gaan gedragen door de overgang en de (overgangs) dunner wordende slijmvliezen enz. Ik loop nu bij de uroloog en ik hoop dat deze de bandjes wil gaan klieven of (een gedeelte) wil verwijderen. Mij zijn al deze problemen / bijwerkingen van te voren nooit verteld door de uroloog die het bandje plaatste, want anders had ik het nooit van mijn leven gedaan. Op dit moment slik in voor de pijn 2 x naproxen en gebruik ik hormoonzalf wat het slijmvlies van de urinebuis weer wat dikker maakt, maar voor mij werkt deze zalf ook pijn verlichtend.
Ik ben van mening dat ze deze bandjes niet meer moeten en mogen plaatsen!

Thea

Het verhaal van Trijntje

Lotgenote Trijntje, 71 jaar

Het begon zo onschuldig
Ik had darmkanker, op een vervelende plek, die allerlei nare en uiterst pijnlijke noodsituaties kon scheppen. En een longmetastase.
Ik wilde wat tijd. Tijd om naar sterven toe te gaan. Dat was de enige reden dat ik de endeldarmtumor liet bestralen en chemotherapie deed. Het ging allemaal goed daarna. Alleen bleek de longmetastase een litteken te zijn dus opeens werd ik geconfronteerd met doorleven met een stoma. Een stoma dat t bovendien niet goed deed.

Begin 2011 voelde ik een breukje in m’n perineum.  (meer…)

Het verhaal van Victoria

De man van Victoria vertelt:

In februari 2010 werd bij mijn vrouw Victoria een verzakking geconstateerd en werd door de dokter bij haar een matje geplaatst met de mededeling dat “er vlees genoeg aanwezig was”om het matje op te nemen. Ook werd een tijdelijke catheter aangelegd. (meer…)

Het verhaal van Wies

Op 15 december kregen wij van Wies deze brief.
Zij heeft een matje en het gaat goed met haar! (meer…)