Het verhaal van Colinda

Lotgenote Colinda, 57 Jaar

Ik heb ondraaglijke pijn na het plaatsen van een mat in mijn buik. Vorig jaar, 23 mei 2011, ben ik geopereerd en is deze rustplastiek geplaatst. Sindsdien heb ik onmenselijke pijn vooral bij en na de ontlasting en het plassen, dat zich uit in brandende en stekende pijn, uitstralend naar mijn onderrug en liezen/bovenbenen, maar ook tussen de schouders, en duizeligheid. Ik heb het gevoel door mijn benen te zakken en ik heb een vieze smaak in mijn mond die ik nergens mee weg krijg. Daarbij heb ik het ook vreselijk koud. Ik ben door de operatie veranderd in een wrak, zowel lichamelijk en geestelijk. (meer…)

Het verhaal van Dagmar

Dagmar bevalt op haar 39ste van een zoon. Vanaf dag 1 na de bevalling is zij stressincontinent. In eerste instantie gaat ze er vanuit dat dat wel zal verbeteren naarmate de (herstel)tijd vordert. Jammer genoeg gebeurt dat niet, het wordt mettertijd eerder slechter. Ze heeft vooral last bij lachen, springen en niezen. Gelukkig niet bij het hardlopen of bij het sporten, want Dagmar is graag in beweging, sporten hoort bij haar leven. (meer…)

Het verhaal van Ella

In 1995 werd Ella in een universitair ziekenhuis geopereerd vanwege een bekkenbodemverzakking. Er is volgens de man van Ella altijd vaag gedaan over de ingreep. Ella en haar man begrijpen dat “er een netje is gemonteerd, waarin zaken zijn opgehangen”, hetgeen een nieuwe techniek zou zijn.

“Gevolg van deze operatie”, zo schrijft de man van Ella ons in een mail: “een verwoest leven”. De klachten komen volgens hem 1 op 1 overeen met wat hij leest in het artikel in de Volkskrant van 19 november 2011 over bekkenbodemoperaties met kunststof matjes. Hij vreest dat zijn vrouw als proefkonijn voor de in het artikel geschetste techniek heeft gediend.

Ella en hij nemen contact op met het academische ziekenhuis, maar zij weten van niets meer en de betrokken chirurg is inmiddels overleden. De gynaecoloog die mee opereerde is niet benaderbaar. Via onderzoeken in een ander ziekenhuis proberen zij nu te achterhalen wat er destijds voor implantaat gebruikt is (de naam, het materiaal) en hoe “zaken” zijn opgehangen en welke “zaken” er zijn opgehangen.

Hun verhaal wordt vervolgd!

Het verhaal van Emke

Gemiste diagnoses en foute behandelingen zorgen er voor dat Emke niet meer kan werken en aan de zijlijn komt te staan van haar leven. Voor hoe lang is niet bekend, want er is een ‘nieuwe’ ingreep op haar toegepast en niemand weet hoe en of Emke ooit weer klachtenvrij te maken zal zijn. (meer…)

Het verhaal van Emmy 1

Via een van de lotgenotes die ik vond op medischforum.nl kwam ik op jullie site terecht. Mijn naam is Emmy, ik ben 46 en moeder van 3 bijna volwassen dochters. Ik woon in België. (meer…)

Het verhaal van Emmy 2

Ook ik wil graag mijn verhaal vertellen:
In 1989 ben ik door een gyneacoloog in ons plaatselijke ziekenhuis geopereerd aan een verzakking van de blaas en verwijdering van de baarmoeder. Prima operatie die ik veel eerder had moeten laten doen. (meer…)

Het verhaal van Erwin

Hallo, ik ben Erwin, een man van 49 jaar.
In maart 2009 heb ik een liesbreukoperatie ondergaan. Normaal gesproken mag je dezelfde dag naar huis, maar ik had zoveel pijn dat ik moest blijven. Ik ben bijna 2 dagen platgespoten met morfine, totdat ze besloten mij opnieuw te opereren. Sinds die 2 operaties heb ik dag en nacht pijn.

Na een paar weken thuis ben ik teruggegaan. Toen werd mij geadviseerd om de pijnpoli te bezoeken. Heb een paar behandelingen gehad, zonder resultaat. Toen ben ik doorverwezen naar een universitair ziekenhuis. Daar hebben ze eerst op de pijnpoli diverse behandelingen gedaan, maar ook weer zonder resultaat.

Toen is er toch besloten om te opereren na diverse scans. Ze hebben een zenuw doorgesneden en een puntje van de mat afgehaald….je raad het al, zonder resultaat.
Ik ben doorverwezen naar een ander ziekenhuis, dat gespecialiseerd is in liesbreuk(herstel)operaties; de 4e operatie. Zonder resultaat.

Dit is nog maar een klein gedeelte van de medische weg die ik doorlopen heb. Tot nu toe heb ik nog steeds veel pijn ondanks de medicatie. Al bijna 7 jaar. Met als resultaat: relatie na 22 jaar stukgelopen, 100% afgekeurd, invaliditeitsuitkering, financieel gaat het slecht, ik ben zwaar beperkt in alles, enzovoorts, enzovoorts…

En nu .. heeft een medisch expertisearts bepaald dat het geen verwijtbaar medisch handelen is.
Maar ik ga door met mijn advocaat. Al kom ik alleen maar uit de kosten.

Wat een ellende door zo`n “simpele” operatie!

Het verhaal van Esther

Esther ondergaat in 2007 een rectovaginopexie waarbij een goretex matje wordt gebruikt. Dat matje blijkt nu versteend te zijn. Gevolg van de naar aanleiding daarvan gekrompen banden zijn: altijd buikpijn (vooral bij hobbels in de weg, het gaan zitten), verklevingen, darmvernauwing, etc.
Een paar jaar geleden was het voorstel: matje eruit bikken en een stoma. “Nou”, waren Esthers woorden: “ik dacht het niet…” (meer…)

Het verhaal van Fleur

Vanaf 2006, na de geboorte van haar laatste kind bevindt Fleur zich al in de medische molen.
Haar baby wordt met een spoedkeizersnee gehaald na 30 weken zwangerschap. In de twee maanden na deze traumatische geboorte volgt de ene zware bloeding de andere op. Een ellende is het. (meer…)

Het verhaal van Hanna

Vanwege klachten aan de anus – zelf had ik het idee dat de endeldarm er af en toe uitpuilde, maar de huisarts diagnosticeerde aambeien – werd ik in januari 2012 doorverwezen naar een chirurg. Op basis van mijn dossier verwees deze chirurg mij meteen door naar het bekkenbodemteam, omdat zij vond dat mijn probleem wat complexer was en er geen sprake was van aambeien. (meer…)