NIEUWS februari 2016

Onder andere naar aanleiding van het nieuwe Cochranerapport van 9 februari 2016 over het gebruik van meshes bij chirurgische ingrepen voor vaginale verzakkingen http://www.cochranelibrary.com/editorial/10.1002/14651858.ED000108 is vandaag een artikel verschenen op de Belgische site gezondheidenwetenschap.

De boodschap lijkt duidelijk. De Belgen lijken het te hebben begrepen. Gaat de rest van de wereld het nu óók begrijpen? Zal men gaan inzien dat het gebruik van meshes een gepasseerd station is? Zullen matjes van het toneel verdwijnen?
Wij hopen het van ganser harte en willen jullie het artikel niet onthouden:

Wat is de beste operatie bij een vaginale prolaps?
http://www.gezondheidenwetenschap.be/gezondheidsnieuws-onder-de-loep/wat-is-de-beste-operatie-bij-een-vaginale-prolaps

foto bij artikel Wat is de beste operatie bij een vaginale prolaps?

In het nieuws

Bij een vaginale verzakking of prolaps wordt soms een synthetisch netje aangebracht om de boel op zijn plaats te houden. Dat netje blijkt niet beter dan de klassieke operatie, waarschuwt een internationale onderzoeksgroep.

Waar komt dit nieuws vandaan?

Organen die van plaats veranderen omdat het omgevend steunweefsel het met de jaren laat afweten. Het overkomt één op vijf vrouwen. Zwangerschappen en bevallingen kunnen leiden tot verschuivingen in de onderbuik. In combinatie met een verzwakte bekkenbodem kunnen de baarmoeder, de blaas of de endeldarm, letterlijk naar beneden zakken en uitpuilen in de vagina: dit noemt men prolaps. In ernstige gevallen kan zo’n prolaps zo diep uitzakken dat een roderoze zwelling zichtbaar wordt tussen de schaamlippen. Een operatie kan uitkomst bieden. Er zijn verschillende soorten operaties mogelijk, waarbij slap weefsel wordt weggehaald en de vaginale wand wordt verstevigd. De laatste jaren wordt meer en meer gebruik gemaakt van synthetisch materiaal (mesh), waarbij de baarmoeder wordt opgehangen in een netje, dat bevestigd wordt aan het bekken. Een internationale onderzoeksgroep evalueerde alle studies (37) over beide operatietechnieken met betrekking tot 4.023 vrouwen die 1 tot 3 jaar werden opgevolgd. Ze stelden vast dat 12% van de vrouwen die een mesh kregen en 19% die een klassieke operatie ondergingen, nadien nog subjectieve hinder ondervonden van de prolaps. Tegenover dit kleine voordeel staat dat een heringreep omwille van complicaties nodig was bij 11% van de mesh-vrouwen en slechts bij 5% van de vrouwen in de groep die de klassieke ingreep onderging. Meer vrouwen met een mesh ervaren stressincontinentie na de ingreep. In Schotland werd opgeroepen geen mesh-ingrepen meer uit te voeren voor een prolaps tot er meer duidelijkheid is of het wel een verbetering is. In ons land worden deze ingrepen frequent uitgevoerd. De onderzoekers waarschuwen dat innovatieve chirurgische ingrepen niet altijd beter zijn dan klassieke operaties.

Bron

(1) Cochrane Gynaecology and Fertility Group; Transvaginal mesh or grafts compared with native tissue repair for vaginal prolapse; Published Online: 9 FEB 2016, DOI: 10.1002/14651858.CD012079

Hoe moeten we dit nieuws interpreteren?

Het plaatsen van een mesh is technisch moeilijker dan de klassieke operatie voor prolaps, waardoor het resultaat ook sterk beïnvloed wordt door de ervaring van de gynaecologisch chirurg die ze uitvoert. De meshes zelf zijn ondertussen ook geëvalueerd: er zijn nu lichtere netjes, die in dit onderzoek nog niet werden opgenomen. Desalniettemin is het bedenkelijk dat nieuwe operatietechnieken al volop worden uitgevoerd vooraleer men goed onderzocht heeft of ze wel een voordeel bieden voor de patiënt in vergelijking met klassieke technieken.

Vaginale prolaps moet niet altijd operatief behandeld worden. Veel hangt van de hinder die men ondervindt. Soms kan bekkenbodemtherapie, het verstevigen van de bekkenbodem middels oefeningen onder leiding van een gespecialiseerde kinesitherapeut, het probleem voldoende onder controle houden. België heeft een vereniging van kinesisten gespecialiseerd in deze problematiek (2).

Soms kan een pessarium (een ring die de baarmoeder terug op zijn plaats duwt) soelaas brengen.

Conclusie

Nieuwe chirurgische technieken zijn niet altijd beter dan klassieke operaties. In geval van een vaginale prolaps (verzakking) zou een mesh-operatie meer complicaties met zich meebrengen dan het verstevigen van de vaginale wand, zo blijkt uit een goed uitgevoerde overzichtsstudie.

Referenties

(2) Belgische beroepsvereniging van specialisten in bekkenbodemreëducatie:http://bgkvgpr.be/

(3) Patiëntenrichtlijn vaginale prolaps:http://www.gezondheidenwetenschap.be/richtlijnen/gynaecologische-verzakking-of-prolaps

klokje bij datum van publicatie verschenen op 26/02/2016 | Cebam | geschreven door Marleen Finoulst

NIEUWS januari 2016

 

Rapport van Duitse professor Rudy Leon de Wilde
Recent liepen we nog eens tegen het rapport van de duitse professor Rudy Leon de Wilde aan , die zich in tegenstelling tot alle Nederlandse gynaecologen nadrukkelijk wel negatief durft te uiten over de ervaringen met kunststof matjes en de conclusies die daaruit zouden moeten worden getrokken.
Rudy Leon de Wilde gaf dit rapport de titel “Can we still have a clear conscience, routinely offering vaginal mesh operations in plastic and reconstructive surgery of the pelvic organ prolapse?” (“Kun je met een zuiver geweten routinematig vaginale meshoperaties uitvoeren in plastische- en reconstructieve bekkenprolapschirurgie?”): http://www.egms.de/static/de/journals/iprs/2014-3/iprs000044.shtml.

Het hoofdstuk “discussion”
Je zou denken dat je als arts alleen maar het hoofdstuk “Discussion” zou hoeven lezen om direct af te haken, en onmiddellijk terug te willen naar de klassieke behandelmethoden, om tegelijkertijd naarstig verder te willen zoeken naar echt veilige alternatieven.
Niet dus…

Het hoofdstuk “discussion” hebben we voor u vertaald. Professor Rudy Leon de Wilde schrijft daarin:

“Nu we al deze complicaties kennen en de vele waarschuwingen met betrekking tot het gebruik van vaginale meshimplantaten in plastische- en reconstructieve chirurgie van bekkenbodemrpolapsen, kan het onmogelijk in het belang van de patiënten en de chirurgen zijn deze technieken in de primaire correctie te blijven gebruiken.

Als een centrum voor derdegraads verwijzing in gynaecologie,komen we bijna elke week patiënten op onze afdeling tegen met een probleem, veroorzaakt door een mesh-implantaat.

Ook in de literatuur heeft tot 30% van de patiënten die een mesh geïmplanteerd kreeg de één of andere soort klacht. We kunnen er vanuit gaan dat, omdat er niet voldoende gegevens bestaan, het percentage zelfs hoger zal zijn.

Een systematische evaluatie van de recente literatuur betreffende meshcomplicaties laat zien dat het probleem bestaat en toeneemt.

Er zijn talloze studies gepresenteerd betreffende het gebruik van vaginale mesh, maar tot op de dag van vandaag is er nog steeds een gebrek aan gegevens, waaruit blijkt dat het lange termijn recidivepercentage werkelijk veel lager is dan wanneer men conventioneel opereert (via de vagina of via de buik).

De kosten van de vaginale mesh zelf, de hoge kosten van alle heroperaties, en het ontbreken van lange termijngegevens over lagere recidive-aantallen, maakt de indicatie twijfelachtig.”

Het blijft maar doorgaan
Het is nu 21 januari 2016. Het plaatsen van (allerlei soorten) matjes, slings en bandjes gaat gewoon door, ondanks de verschrikkelijke complicaties die kunnen optreden. Men is weliswaar wat terughoudender geworden met de vaginale matjes (in België worden ze voorlopig zelfs niet meer door de verzekeraars betaald), maar liesbreukmatjes, bandjes, slings en matten via de buik worden vaak gewoon nog als eerste optie toegepast, terwijl bekend is dat de problemen net zo erg kunnen zijn…

Wel of geen vaginale mesh is nog steeds  onderwerp van discussie
Tot onze grote verwondering  gaat de discussie over de vaginale matjes ook nog gewoon door:  in Brussel zal er op 5 maart 2016 een Lentevergadering zijn van de VVOG (Vlaamse Vereniging van Obestetrie en Gynaecologie) Dokter Milani uit Nederland (een groot voorstander van het implanteren van mesh) zal daar een van de sprekers zijn en voor de patiëntenondersteuning is mevrouw Bosch van de PGN uit Nederland uitgenodigd, een patiëntenvereniging die haar werk nadrukkelijk als “aanvulling op het werk van de gynaecoloog” presenteert.
De uitnodiging voor genoemde Lentevergadering is te vinden via deze link: http://www.vvog.be/docs/2016/01/11034703.pdf

 

 

Nieuws januari 2016

Meshgetroffene schrijft brief aan haar gynaecoloog en benadert professor Ruers

Uitzending van de Wereld draait door
De uitzending van De Wereld Draait door van 26 oktober 2015 en in het bijzonder het gesprek van Matthijs van Nieuwkerk met Professor Theo Ruers  http://dewerelddraaitdoor.vara.nl/media/350164, heeft ervoor gezorgd dat een van onze lotgenotes zich opnieuw geroepen voelde haar gynaecoloog (een fervent matjesplaatser, die tegenwoordig ook veel heropereert om de mesh er weer uit te halen) een brief te sturen.

Wij willen jullie haar brief niet onthouden:

Brief van JW aan haar gynaecoloog

De gynaecoloog heeft nog niet gereageerd.
Hopelijk doet professor Ruers dat wel spoedig en zal hij zich, samen met collega’s, buigen over een oplossing voor ons nijpende probleem.

 

Nieuws december 2015

Meshedup wordt een stichting

Stichting in oprichting
Meshedup is druk bezig een stichting te worden. We kennen inmiddels bijna 800 patiënten met diverse soorten geïmplanteerde matten (bekkenbodemmatjes, -bandjes en – slings, maar ook littekenbreuk-, liesbreuk- en navelbreukmatjes) en de groep blijft gestaag groeien.

Blijf je vooral melden, want nog niet elk mesh-slachtoffer is bij ons bekend.
MeshedUp gaat namelijk niet zómaar een stichting worden! Met zoveel getroffenen willen we veel breder ieders belangen gaan behartigen dan tot nu toe het geval (en mogelijk) is geweest. We zijn erg onder de indruk van hoe bijvoorbeeld het DEScentrum (https://www.descentrum.nl/) dat destijds heeft aangepakt en heeft laten uitgroeien tot wat het nu is. Iets in die geest moet het gaan worden.

Professionals
Een wekelijks groeiende groep van  professionals uit verschillende sectoren tonen zich bereid om ons te willen helpen en steunen waar nodig, om de uiteindelijke (broodnodige) stichting tot een krachtige belangenvereniging te laten uitgroeien. Zij willen hier ook nadrukkelijk samen met ons een rol in blijven spelen. Precies op het juiste moment, want dit op vrijwillige basis met zijn tweeën te blijven doen, gelukkig regelmatig ondersteund door een twaalftal zeer betrokken mede-lotgenoten, is voor ons echt veel te zwaar geworden. We houden het niet meer bij.

Wij hebben het druk nu: er wordt heel wat afvergaderd en om beter inzicht te verkrijgen wordt het overzicht van alle correspondentie en de contacten (dat vaak bleef liggen omdat andere zaken prioriteit moesten krijgen) gefatsoeneerd en verder bijgewerkt, Dus mochten we je in alle hectiek zijn vergeten terug te bellen of te mailen, dan excuus hiervoor:  neem vooral nóg eens contact met ons op!

Zodra meer bekend is, laten we het jullie weten.

Nieuws november 2015

 

Radar wint ‘De Loep’ voor beste audiovisuele productie

vrijdag 20 november 2015

Radar heeft De Loep gewonnen, de prijs voor de beste onderzoeksjournalistiek van Nederland. Journalisten Linda Stoltenberg en Jet Schouten wonnen de prijs voor de Radar-uitzending ‘Mandarijnennetje als implantaat: goedkeuring implantaten is een farce’.

De Loep werd vanavond uitgereikt tijdens de VVOJ Conferentie Onderzoeksjournalistiek 2015 in Den Haag. Radar won in de categorie ‘Audiovisueel’.

Negen maanden onderzoek

Radar deed in 2014 negen maanden onderzoek naar de goedkeuring van medische hulpmiddelen voor de Europese markt. Met het materiaal van een simpel mandarijnennetje maakte Radar een eigen ‘medisch hulpmiddel’. Het gebruik van dit stuk plastic zou desastreuze gevolgen hebben voor de patiënt. Desondanks gaven de verantwoordelijke keuringsinstituten de toezegging voor een CE-markering. Met deze markering mag je wettelijk gezien een hulpmiddel op de markt brengen.

Minister Schippers van Volksgezondheid noemde de uitzending destijds ‘schokkend’.

Bekijk de uitzendingen

Mandarijnennetje als implantaat: Goedkeuring implantaten is een farce 
Mandarijnennetje als implantaat: deel 2

Lotgenotendag 7 november 2015

Op 7 november 2015 was er voor alle vrouwen die zich in de loop der jaren hebben aangemeld bij www.meshedup.eu, een informele en gezellige lotgenotendag in het Stayokay Hostel te Soest. Deze -geweldig goed door Ellen van Rijn en Moniqie Hos georganiseerde- dag begon ’s morgens rond tienen en eindigde ’s middags rond een uur of vijf.

Omdat er maar plaats was voor een 50-tal personen, en de lotgenoten het over het algemeen als een grote drempel ervaren om openlijk over hun gênante problemen te praten, was deze lotgenotendag beperkt voor de bij ons aangemelde vrouwen. Mogelijk komt er in de toekomst nog eens zo’n dag voor onze mannelijke lotgenoten.

Bij deze lotgenotendag waren twee gynaecologen uitgenodigd om vragen te beantwoorden en een presentatie te geven, over onder andere het gebruik van biologisch materiaal in de bekkenbodem. Helaas was op het laatste moment een van de gynaecologen verhinderd.

Het verslag van de zeer succesvol verlopen lotgenotendag is te lezen op de pagina http://www.meshedup.eu/publicaties/

Nieuws oktober 2015

Steeds meer ziekenhuizen maken openbaar dat zij geen matjes (meer) gebruiken bij bekkenbodemoperaties

Een tijd geleden kwamen wij er bij toeval achter dat de bekkenbodemgynaecologen van het Amstelland Ziekenhuis duidelijk te kennen geven geen matjes te gebruiken, ook niet bij een recidief verzakkingsoperatie http://www.dichtbij.nl/amstelland/zorg-en-welzijn/artikel/2571633/ook-zonder-matje-goede-resultaten-te-bereiken-voor-een-verzakking.aspx. Met de klassieke operatiemethoden bereiken zij prima resultaten  om de verzakking te verhelpen. “Zolang er onrust en onduidelijkheid blijft over de toegevoegde waarde van deze matjes gebruiken wij ze nog niet.” Aldus de doktoren Renes en Wibbens.

Vandaag hoorden we dat ook het ziekenhuis Bernhoven in Uden op haar site aangeeft vanwege een aantal nadelen geen kunststof matjes bij verzakkingsoperaties te gebruiken. https://www.bernhoven.nl/Bekkenbodem–en-incontinentieoperaties. De nadelen die zij op hun site noemen zijn:

  • Een (klein) deel van het matje kan bloot komen te liggen in de vagina. Men noemt dit erosie. Dit probleem wordt vaak met hormonen of een kleine ingreep opgelost.
  • Rond het matje kunnen littekens ontstaan, waardoor de vagina nauwer wordt. Dit is pijnlijk en kan seks vervelend of onmogelijk maken. Het matje kan heel lastig verwijderd worden, waardoor aan dit nadeel meestal weinig te doen is.
  • Het kunststof matje wordt pas sinds enkele jaren regelmatig gebruikt. We weten daardoor nog niet hoe het matje zich op lange termijn gedraagt. Soms krimpt het matje na plaatsing waardoor het strakker komt te zitten dan de bedoeling was en pijnklachten kan geven.

Wij waren aanvankelijk erg blij met deze berichten! Zeker met nog vers in ons geheugen de brief van de NVOG, de beroepsgroep van de Nederlandse (Uro)gynaecologen, aan Antoinette Hertsenberg naar aanleiding van de uitzendingen van 14 september 2015 en 21 september 2015: http://www.radartv.nl/uitzending/artikelen/detail/article/reactie-nederlandse-vereniging-voor-obstetrie-gynaecologie-nvog/, waarin zaken staan als “Wij denken dat patiënten niet geholpen worden door uw programma” en “U blijkt inmiddels consequent te kiezen voor een blijvende eenzijdige focus op de complicaties van de behandeling en niet op ontwikkelingen ten positieve in de techniek en organisatie van deze zorg”. Betreffende brief geeft ons het gevoel dat de gynaecologen zich meer om percentages en innovatie bekommeren dan om de ernst van de klachten van mensen met meshproblemen, en het feit dat de langetermijneffecten niet eens bekend zijn.
Zolang de problemen zó groot kunnen zijn, niet of nauwelijks echt op te lossen, en de lange termijn gevolgen onbekend, zouden wij het liefst zien dat de (uro)gynaecologen en de chirurgen per direct zouden stoppen met het implanteren van mesh, omdat elk slachtoffer er één teveel is. Maar nu de ingrepen maar door blijven gaan blijft het ons inziens van het grootste belang vrouwen op alle mogelijke risico’s van matjes te blijven wijzen. Wij zijn daarom èrg blij met de aandacht van Avro Tros Radar. Zonder hun aandacht, en ook die van andere media, zou het probleem van mesh (en de ellende van de talloze slachtoffers) nu nog steeds niet serieus genomen zijn.

Ziekenhuizen als Amstelland geven ons met hun berichtgeving het gevoel dat zij het probleem, net zoals de media, uitermate serieus nemen. Het ziekenhuis Bernhoven deed dat ook met haar uitspraak “vanwege de genoemde nadelen geen kunststof matjes meer te gebruiken bij verzakkingsoperaties”. Tot we verder lazen en stuitten op de tekst onder 4.2 en 4.3:

  • Soms is een operatie via de buik beter dan via de vagina. Bijvoorbeeld bij een ingewikkelde verzakking, of als u al eerder bent geopereerd voor een verzakking. Met name als de chirurg u gaat opereren voor een darmverzakking zal gekozen worden voor een buikoperatie. Bij de buikoperatie wordt vaak gebruik gemaakt van een bikinisnede. De baarmoeder, schedetop, blaas en endeldarm worden met een matje vastgehecht aan de voorkant van de wervelkolom. Dit type matje wordt hiervoor al vele jaren gebruikt en geeft nagenoeg geen nadelen zoals eerder genoemd zijn bij de vaginaal geplaatste matjes.
  • Bij incontinentieoperaties wordt een kunststof bandje gebruikt. Dit is een andere techniek dan het inbrengen van een kunststof matje in de vaginawand. De nadelen van het matje gelden in veel mindere mate voor het bandje. Wel kan soms aandrangincontinentie voor urine ontstaan, dit is bijna altijd tijdelijk en goed te behandelen met tabletten.

Zij gebruiken nog steeds kunststof matjes bij verzakkingsoperaties dus..

Het verwondert ons dat de ziekenhuizen nog steeds niet weten dat ook operaties met via de buik ingebrachte matjes en kunststof bandjes – die gebruikt worden bij incontinentieoperaties – verschrikkelijke gevolgen kunnen hebben. 20% Van de 735 mensen die zich bij ons hebben gemeld liet op advies van haar arts een TVT, TVT-O of TOT bandje aanbrengen, of een via de buik ingebracht bekkenbodemmatje. De dagelijkse ellende van deze vrouwen is enorm! Net zo erg die van patiëntes met een vaginaal ingebracht bekkenbodemmatje (door de artsen vaak op badinerende wijze “Radarmatje” genoemd..)

Nieuws september 2015

14 september 2015 en 21 september 2015:

Uitzendingen Avro Tros Radar

Op 14 september 2015 en op 21 september 2015 heeft Avro Tros Radar opnieuw volledige uitzendingen gewijd aan bekkenbodemmatjes. Ook aan deze journalistieke meesterwerken is maandenlange research vooraf gegaan

Deel I kun je terugkijken via http://www.radartv.nl/uitzending/archief/detail/aflevering/14-09-2015/bekkenbodemmatjes-ze-wisten-het/?tx_comments_pi1[page]=1#tx-comments-comments-3543

Deel II is terug te zien via http://www.radartv.nl/uitzending/archief/detail/aflevering/21-09-2015/bekkenbodemmatjes-ze-wisten-het-deel-2/

Uitzending Avro Tros Radar

De titel van hun journalistieke tweeluik was:

Bekkenbodemmatjes: Ze wisten het
14-09-2015

Hoe artsen, overheid en fabrikanten het gevaar van bekkenbodemmatjes verzwijgen

Radar heeft langdurig onderzoek gedaan naar de marktintroductie van bekkenbodemmatjes.  Hoe zijn deze permanente implantaten op de markt gekomen

Problemen

Na de introductie van bekkenbodemmatjes in 2005 ontstonden al snel problemen bij de vrouwen bij wie ze zijn geplaatst. Permanente zenuwpijnen, beperkte bewegingsvrijheid en geen zicht op verbetering.

Onderzoek Radar

Radar deed een negental verzoeken voor informatie via de Wet Openbaarheid van Bestuur om achter vertrouwelijke informatie te komen. De overheid bleek bijzonder onwillig om mee te werken.

Door een fout in het weglakken van gegevens door de Inspectie voor de Gezondheidszorg van ‘privacygevoelige informatie’ ontdekt de redactie de grootste speler op de markt en zoekt uit hoe goed de fabrikant het implantaat heeft onderzocht alvorens het in vrouwen te plaatsen.

Dan blijkt dat het bekkenbodemmatje als zodanig niet afdoende getest is. Het matje komt uit de herniachirurgie en is zonder valide onderzoek gebruikt in een compleet ander deel van het lichaam.

Over de uitzending

Radar laat zien hoe agressief de marketing van de matjes in zijn werk is gegaan, dat de lange armen van fabrikanten tot in de operatiekamer reikten en dat 90% van de patiënten gebrekkig is voorgelicht over dit implantaat dat het leven van vrouwen kan verwoesten.

‘Ze wisten het’, hoe artsen overheid en fabrikanten het gevaar van bekkenbodemmatjes verzwijgen, is een journalistiek tweeluik. Volgende week volgt deel twee, dat met name zal inzoomen op de rol van de fabrikant.

Bekkenbodemmatjes: Ze wisten het – deel 2
21-09-2015

Radar toont vanavond aan dat fabrikant Johnson & Johnson al vóór de marktintroductie op de hoogte was van de ernstige bijwerkingen die het Prolift-bekkenbodemmatje kan hebben.

Daarnaast laat de uitzending zien hoe het bedrijf artsen verkeerd heeft voorgelicht en onderzoek heeft gemanipuleerd. Ook komen de langetermijngevolgen van deze implantaten aan bod.

Permanente problemen, geen zicht op verbetering

Na de introductie van bekkenbodemmatjes in 2005 ontstonden al snel problemen bij de vrouwen bij wie ze zijn geplaatst: permanente zenuwpijnen, beperkte bewegingsvrijheid, geen seks meer kunnen hebben –  en geen zicht op verbetering.

Radar heeft langdurig onderzoek gedaan naar de marktintroductie van bekkenbodemmatjes.  Hoe zijn deze permanente implantaten op de markt gekomen? En hoe hebben artsen, overheid en fabrikanten het gevaar van bekkenbodemmatjes kunnen verzwijgen?

Verhoren maken duidelijk: fabrikant kende de risico’s

Ethicon is de medische-hulpmiddelentak van farma-gigant Johnson & Johnson. De Amerikaanse advocaat Adam Slater neemt het in de rechtbank al jaren tegen ze op. Hij heeft een aantal verhoren vrijgegeven van top-mensen van Ethicon uit een rechtszaak die hij sinds een aantal jaren voert.

De Prolift is het bekkenbodemmatje van Johnson & Johnson dat in 2005 op de markt komt. De verhoren en interne e-mails maken duidelijk dat de problemen met dit matje al lang en breed bekend waren voordat het product werd gelanceerd.

—————————————————————-

Als je ook slachtoffer bent van een polypropyleen bandje, sling, bekkenbodemmatje, liesbreukmatje, of littekenbreukmat: meld je dan a.u.b. bij MeshedUp.eu: nu patiëntenvereniging in oprichting. Dat kan via ons emailadres info@meshedup.eu

MeshedUp registreert ook alle slachtoffers van mesh, omdat de doctoren dat in het verleden hebben laten liggen. Niemand weet precies om hoeveel slachtoffers het gaat, ook de Inspectie van de Gezondheidszorg niet.

Nieuws juli 2015

OPROEP

Het Europese comité (WCNG) dat zich buigt over problemen met matjes (mesh) geeft iedereen (dus óók de matjesgedupeerden en hun omgeving) de mogelijkheid te reageren op hun voorlopige advies betreffende de veiligheid van chirurgische mesh. Via deze link vinden jullie hun reactieformulier https://ec.europa.eu/eusurvey/runner/surgical_meshes. Wij verzoeken jullie (ook alle slachtoffers van bandjes, liesbreuk-, littekenbreuk-, sacropolpopexie-, rectopexie- en andersoortige matten) dringend, liefst vandaag nog, maar uiterlijk voor 19 juli, dit formulier in te vullen.

Lees ook het bericht hieronder in het Nederlands (vertaald door een van onze lotgenotes), en in het Engels via de links:

Publieke raadpleging over het voorlopige advies betreffende de veiligheid van chirurgische matjes gebruikt in Uro-gynaecologische chirurgie http://ec.europa.eu/dgs/health_food-safety/dyna/enews/enews.cfm?al_id=1599

Chirurgische mesh wordt gebruikt bij chirurgische uro-gynaecologische ingrepen zoals voor stress-urine-incontinentie en voor verzakkingen bij vrouwen. Het gebruik van chirurgische mesh  wordt in verband gebracht met verschillende complicaties zoals infectie, erosie, pijn en seksuele disfunctie. De Europese Commissie heeft daarom het onafhankelijke Wetenschappelijk Comité voor nieuwe gezondheidsrisico’s (WCNG) oftewel in het Engels Scientific Committee on Emerging and Newly Identified Health Risks (SCENIHR) verzocht  om de risico’s van chirurgische matjes, gebruikt in Uro-gynaecologische chirurgie, te beoordelen.

De voorlopige mening van het WCNG, die vandaag is gepubliceerd voor publieke raadpleging, is gebaseerd op

  • alle voor- en nadelen verbonden aan het gebruik van matjes voor verschillende toepassingen
  • welke mensen een verhoogd risico lijken te hebben
  • het vaststellen van verdere aspecten, die nodig zijn

Belanghebbenden worden uitgenodigd om online commentaar in te dienen over de wetenschappelijke gegevens. Dit dient te gebeuren vóór 19 juli 2015.

Op basis van de beschikbare wetenschappelijke gegevens beveelt de WCNG  aan:

  • Bij de keuze van de juiste behandeling moet rekening worden gehouden met aspecten zoals materiaaleigenschappen, productontwerp, totale meshafmetingen, de manier van implanteren, patiëntkenmerken, bijkomende procedures (bijvoorbeeld baarmoederverwijdering) en ervaring van de chirurg.
  • Bij de beoordeling van het risico i.v.m. de toepassing van matjes moet rekening worden gehouden met de totale oppervlakte van het gebruikte materiaal, het productontwerp en de eigenschappen van het gebruikte materiaal. Uit het beschikbare bewijsmateriaal blijkt dat het aantal en de ernst van de klachten hoger is bij het behandelen van verzakkingen ten opzichte van het behandelen van stressincontinentie, omdat er bij verzakkingen een veel grotere hoeveelheid mesh wordt gebruikt.
  • Bij de beoordeling van de risico’s van synthetische mesh is het nodig een duidelijke scheiding te maken tussen de SUI sling chirurgie (slings en bandjes), waarvan minder risico’s bekend zijn, en mesh operaties voor de behandeling van verzakkingen.
  • Het implanteren van mesh voor de behandeling van verzakkingen via de vaginale route moet alleen worden overwogen in complexe gevallen. Bijvoorbeeld als een eerste  prolaps repair chirurgie ingreep is mislukt.
  •  Synthetische sling operaties (i.g.v. stressincontinentie) mogen alleen worden uitgevoerd door daarvoor opgeleide chirurgen, na een grondige begeleiding van de patiënten, v.w.b. bijbehorende risico’s en baten.
  •  Het gebruik van synthetische mesh voor verzakkingen via een trans-vaginale route mag alleen worden gebruikt als andere chirurgische ingrepen al hebben gefaald, of als verwacht wordt dat deze zullen falen.
  •  Bij alle ingrepen moet de hoeveelheid meshmateriaal waar mogelijk worden beperkt.
  •  Er moet een certificeringssysteem voor chirurgen worden ingevoerd op basis van bestaande internationale richtlijnen en vastgesteld in samenwerking met de relevante Europese Chirurgenverenigingen.

Voor meer informatie over het werk van de onafhankelijke wetenschappelijke comités van de Commissie: http://ec.europa.eu/health/scientific_committees/policy/index_en.htm

Nieuws België juni 2015

OPROEP van het Vlaams Patiënten Platform aan patiënten die operaties hebben ondergaan

De Universiteit Hasselt onderzoekt hoe patiënten tegenover het gebruik van een checklijst voor veilige operaties staan.
Het Vlaams Patiëntenplatform vindt onderzoek over het patiëntenperspectief inzake veilige zorg zeer belangrijk en wil u daarom vragen om onderstaande vragenlijst in te vullen (duur invullen is ongeveer 5 minuten). De link naar de vragenlijst van het onderzoek is:  https://uhasselteconomics.eu.qualtrics.com/SE/?SID=SV_cHNC9mBdpxnvJuR
en het invullen ervan duurt slechts 5 minuten.