NIEUWS augustus 2018

De Nederlandse matjesslachtoffers zijn het zat en schrijven massaal alle media aan

Al járen hebben ze er genoeg van, de mannen en vrouwen die na het implanteren van een polypropyleen matje -bandje of een zogenaamde “sling” grote dagelijkse gezondheids- en pijnproblemen hebben gekregen. Ze hebben genoeg van het feit dat ze niet of nauwelijks serieus worden genomen en er geen echte oplossing komt voor hun ellende. Maar het meest balen ze van het feit dat (zoals gebleken is, onder druk van de fabrikanten) niet-verwijderbare en ziekmakende matjes en bandjes nog steeds worden gebruikt als implantaat in mensenlijven.

Plastic in de oceanen, op straat, op stranden, in ons afval, in (zee)dieren en onze voedselketen krijgt alle aandacht. En dat is een goede zaak! Maar mensen die met plastic matjes IN hun lijf worden opgezadeld (ze hebben er zèlf niet om gevraagd) en daarmee levenslang krijgen, tot ze (soms van ellende) doodgaan, moeten maar blijven aanmodderen?

Het zou mooi zijn als de artsen zich nú zouden gaan concentreren op “hoe maken we de patiënten beter” en (tot nader order, zoals in andere landen) stoppen met het maken van nieuwe slachtoffers. Want het blijft toch dweilen met de kraan open als men bij de één het spul er (zo goed en kwaad als het kan) probeert uit te halen en bij de ander vrolijk doorimplanteert, terwijl er steeds meer negatieve làngetermijneffecten van deze matjes, bandjes en slings bekend raken.

Lees hieronder één van de brieven van een zwaar gedupeerde patiënte:

Documentaire “The Bleeding Edge”: https://www.netflix.com/nl/title/80170862

NIEUWS Canada – JULI 2018

Uitzending CTV News (Canada) over matjes (mesh)

CTV News interviewt drie vrouwen die het leven niet meer zien zitten nadat zij een matje geïmplanteerd kregen. Hun dagelijkse lijden is zo immens groot dat ze het liefst niet meer zouden leven.
Ook de Nederlandse (nu in Canada werkzame) professor Cohen Tervaert is te zien en te horen in de uitzending. Hij doet onderzoek o.a. naar mesh en auto immuunziekten.
Mensen met allergieën zouden altijd moeten worden gewaarschuwd voordat zij zich laten opereren met een kunststof mat, vindt hij.
Het immuunsysteem van mensen met allergieën lijkt de mesh sterker aan te vallen dan het geval is bij patiënten die geen allergieën hebben. Daarom heeft de eerstgenoemde groep patiënten vermoedelijk vaak véél ernstigere klachten.

Volgens professor Cohen Tervaert moet er snel meer onderzoek worden gedaan om ervoor te zorgen dat anderen niet onnodig hoeven te lijden.

https://www.ctvnews.ca/health/i-have-tried-to-end-my-life-hernia-mesh-patients-overwhelmed-by-pain-1.4032190

 

NIEUWS Engeland juli 2018

Sky News meldt:

Vaginale mesh-chirurgie wordt in Engeland opgeschort vanwege risico op ‘levensbedreigende kwetsuren’
https://news.sky.com/story/vaginal-mesh-surgery-suspended-in-england-over-risk-of-life-threatening-injuries-11431613

De regering accepteert de aanbevelingen die zijn voortgekomen uit een herziening van de veiligheid van de implantaten, die er voor hebben gezorgd dat duizenden mensen pijn hebben.

dinsdag 10 juli 2018 17:33
Door Charlotte Lomas, nieuwscorrespondent

Vaginale mesh-chirurgie om stress-urine-incontinentie te behandelen, moet onmiddellijk worden opgeschort in Engeland

De regering heeft ingestemd met de aanbeveling naar aanleiding van een beoordeling van de veiligheid van deze medische hulpmiddelen, waar werd opgeroepen tot een halt in het gebruik van vaginale mesh-implantaten totdat aan een aantal voorwaarden is voldaan.

De Onafhankelijke Medicijnen en Medische Hulpmiddelen Safety Review moet zijn referentiekader nog bekendmaken, maar de voorzitster, barones Julia Cumberlege, is tot dit besluit gekomen nadat zij de eerste getuigenissen had verzameld van vrouwen en hun families die zijn getroffen door chirurgische mesh-procedures.

“Wij zijn ervan overtuigd dat matjes niet zouden moeten worden gebruikt om vrouwen met stress-urine-incontinentie te behandelen, totdat we het risico op complicaties veel effectiever kunnen beheren,” zei ze

“We hebben geen bewijs kunnen vinden dat de voordelen van matjes opwegen tegen de ernst van het menselijk leed dat veroorzaakt wordt door mesh-complicaties.”

“Ik ben ontsteld over de ernst en de omvang van de tragische verhalen die we hebben gehoord van vrouwen en hun families.
We hebben gehoord van veel vrouwen die vreselijk lijden.”

‘Hun moed en waardigheid om zich uit te spreken hebben ons diep ontroerd en hun verdriet, woede, pijn en frustratie over wat hen en anderen is overkomen is meeslepend. We moesten nú handelen.”

“Mijn team en ik twijfelen er niet aan dat deze (tijdelijke) stop noodzakelijk is.”

“We moeten stoppen met het blootstellen van vrouwen aan het risico van levensveranderende en levensbedreigende beschadigingen.”

“We moeten maatregelen nemen om het risico te beperken en die ontbreken, droevig genoeg, momenteel.”

Het onderzoek naar vaginale mesh werd eerder dit jaar aangekondigd door de voormalige gezondheidszorgsecretaris Jeremy Hunt, en het onderzoekteam zal vrouwen in het hele land ontmoeten die ernstige complicaties hebben opgelopen.

Kath Sansom, oprichter van Sling the Mesh, vecht al meer dan drie jaar om er voor te zorgen dat er een schorsing komt voor vaginale mesh.

Ze zei: “Dit is ongelooflijk nieuws en rechtvaardiging voor meer dan 6.100 leden van Sling The Mesh die door deze operatie zijn verminkt en vervolgens zijn genegeerd – sommige al jaren.”

“Het is een bewijs van “mensenpower”.

“Onze leden hebben geschreven, gemaild, het parlement bezocht en gelobbyd om dit resultaat te krijgen en ik ben ongelooflijk blij.”

“Wat we nu hopen is dat Baroness Cumberlege ook de rectopexiematten, die worden gebruikt voor de behandeling van endeldarmverzakkingen, zal meenemen in de opschorting.”

Mislukte vaginale mesh-operaties die de NHS-miljoenen kosten

Sky News rapporteerde drie jaar geleden voor het eerst over de verwoestende complicaties door vaginale matjes. Ze worden het meest gebruikt om incontinentie bij vrouwen te behandelen, voornamelijk na een bevalling.

De “quick-fix” -operatie duurt 20 minuten en houdt in: het invoegen van een meshstrook door de vagina om de blaas te ondersteunen als een soort van mitella.

Het implantaat is gemaakt van plastic en kan als het zich eenmaal in het lichaam bevindt eroderen, hard worden en door nabijgelegen organen groeien.

Het heeft duizenden vrouwen met chronische pijn opgezadeld, sommigen kunnen niet meer werken, lopen of seks hebben. Velen hebben terugkerende infecties en zijn genoodzaakt levenslang medicatie te slikken.

Jackie Cheetham heeft meer dan 10 jaar geleden een mesh laten implanteren om haar milde incontinentie te helpen verbeteren en heeft nu voortdurend pijn. De moeder van vier kinderen vertelt dat de effecten van het implantaat haar suïcidaal hebben gemaakt.

Ze vertelde Sky News dat haar niets was verteld over de risico’s, en voegde eraan toe: “Ik was jong, eind dertig … ging deze operatie in en dacht: dit wordt een nieuw begin: ik zal weer in staat zijn te rennen zonder dat ik in mijn broek plas.”

Maar het duurde niet lang voordat ze wist dat er iets mis was gegaan.

“Binnen enkele uren had ik pijn,. Ik kwam thuis en na een aantal dagen werd de pijn erger … in mijn liezen, in mijn blaas. Ik kreeg blaaskrampen.”

Parlementariër Owen Smith heeft een all-party parlementaire groep opgezet voor chirurgische mesh-implantaten en vraagt al jaren aandacht voor deze kwestie.

“Dit is geweldig nieuws en het is al zo lang bekend… Het is ook een complete rechtvaardiging voor alle vrouwen die onvermoeibaar campagne hebben gevoerd om mesh operaties te laten staken en ons op de hoogte hebben gesteld van de schade die de methode heeft veroorzaak bij veel vrouwen,” zei hij.

“Barones Cumberlege verdient een applaus voor het maken van deze definitieve verklaring, al enkele dagen nadat haar beoordeling begon met het vergaren van bewijsstukken van vrouwen die getroffen zijn door mesh-letsel.”

“Bij haar bestond er overduidelijk geen twijfel- zoals degenen onder ons die hebben willen luisteren naar door matjes gehavende vrouwen geen moment hebben getwijfeld dat de risico’s veel groter zijn dan de voordelen.”

“Natuurlijk is de realiteit van de situatie dat chirurgen dat feit al moeten hebben ingezien, omdat het gebruik van mesh de laatste jaren zo sterk is afgenomen.”

“Ik hoop dat de ministers in Wales en Schotland en de ambtenaren in Noord-Ierland ons voorbeeld zullen volgen en de operatiemethode zullen stoppen.”

Lees ook:

https://www.bbc.com/news/health-44763673

http://www.scoop.co.nz/…/calls-for-immediate-halt-of-the-us…

https://blogs.bmj.com/…/uk-bans-transvaginal-mesh-heres-5-…/

http://www.immdsreview.org.uk/news.html

NIEUWS Groot Brittannië – juni 2018

Patient Online Magazine

https://patient.info/health/genitourinary-prolapse-leaflet/features/vaginal-mesh-for-prolapse-ban
Gepubliceerd op 22 juni 2018
Door Sarah Graham

Moet vaginale mesh chirurgie worden verboden?

Toen Kath Sansom voor het eerst naar haar huisarts ging, omdat ze bezorgd was over haar aanhoudende incontinentie, was ze een fitte en actieve moeder van twee tienerdochters. Zoals veel vrouwen van een bepaalde leeftijd, begon zij tijdens het sporten urine te verliezen.

“Ik werd doorverwezen voor advies en als een snelle en eenvoudige oplossing werd mij een vaginale mesh-operatie aanbevolen. Men vertelde mij dat het een dagopname zou worden: binnen 20 minuten zou ik al buiten staan, nog vóór de thee zou ik thuis zijn, en binnen een week kon ik weer aan het werk,” legt ze uit. In werkelijkheid kwam ze echter uit het ziekenhuis met zoveel pijn, dat ze nauwelijks kon lopen, zo vertelt ze, en ze is niet de enige.

In januari van dit jaar pleegde de 58-jarige Lucinda Methuen-Campbell uit Wales zelfmoord. Ze leed ondraaglijke pijnen sinds haar bekkenbodemoperatie met mesh twee jaar eerder. Vóór haar dood vertelde Methuen-Campbell haar voormalige partner dat “er geen enkele uitweg uit de pijn leek te zijn.”

Complicaties die verband houden met mesh-implantaten zijn de afgelopen jaren een wereldwijd schandaal geworden. Honderden Britse vrouwen ondernemen juridische stappen tegen zowel De National Health Service (NHS) als tegen de matjesfabrikanten nadat ze aan hun lot zijn overgelaten met voortdurend pijn en ongemakken.
In Amerika hebben tienduizenden gedupeerden méér de fabrikanten aangeklaagd. Miljarden dollars zijn daar inmiddels aan de slachtoffers uitbetaald.

Wat zijn bekkenbodemmatjes en waarom worden ze gebruikt?

Vaginale mesh is een kunststof implantaat (een matje), gemaakt van polypropyleen. Het wordt gebruikt voor de behandeling van incontinentie en verzakkingen – aandoeningen die, in meer of mindere mate, ongeveer de helft van alle vrouwen die zijn bevallen overkomen.
Tussen april 2007 en maart 2015 werden alleen al in Engeland meer dan 92.000 vrouwen behandeld met een matje.

Maar als je bekijkt hoeveel meningsverschillen er sindsdien zijn ontstaan: hoe werd deze behandeling eigenlijk goedgekeurd?

“Vaginale mesh is feitelijk ontworpen als een eenvoudigere versie van bestaande operaties. Al die andere operaties vereisten waarschijnlijk jaren van training, praktijkstages, en jarenlange kennis van spieren, huid, enzovoorts”, legt dr. Sohier Elneil, urogynaecoloog consultant en uro-neuroloog aan het University College Hospital uit.

“De vaginale mesh (het bekkenbodemmatje) werd voornamelijk ontwikkeld in het midden van de late jaren ’90 met het oog op de eenvoud van het implanteren van een ondersteuning om de verzakking op te houden, of om de plasbuis omhoog te houden, om respectievelijk verzakkingen en stressincontinentie te voorkomen”, voegt ze eraan toe. “Dus het werd echt becijferd als een eenvoudigere manier om veel vrouwen snel te behandelen.”

Het probleem, aldus Elneil, is dat de goedkeuring ervan grotendeels gebaseerd was op eerdere producten van een vergelijkbaar materiaal.

“Hetzelfde materiaal werd bijvoorbeeld gebruikt voor hernia-reparatie en men achtte het veilig. Dus iedereen dacht: als je het dáár kunt gebruiken, kun je het ook toepassen op een andere locatie.”

Als mesh-chirurgie fout gaat

Officiële statistieken suggereren dat ongeveer 10% van de vrouwen problemen heeft met vaginale meshimplantaten, maar Sansom is van mening dat veel studies misleidend zijn omdat ze alleen naar de directe klinische uitkomst kijken, liever dan dat er “breder” wordt gekeken naar kwaliteit van leven.

“Als u nu naar mij toe zou komen met een van de vragenlijsten die ze gebruikten, zou ik er als een succesgeval uitkomen, omdat het mijn incontinentie op heeft gelost”, zegt ze.

“Als er vragenlijsten worden gebruikt in uw onderzoek die niet vragen:” Heeft u pijn? Heeft u constante urineweginfecties gehad? Bent u uw seksleven kwijtgeraakt? ” dan vang je niet al die informatie die echt van invloed is op de kwaliteit van leven van vrouwen, “voegt Sansom eraan toe.

En, zoals Elneil opmerkt, de problemen zelf kunnen moeilijk nauwkeurig te kwantificeren zijn.

“Je kunt pijn niet meten, dus het kan heel gemakkelijk weggewuifd worden – en zo is het in veel gevallen van de vrouwen gegaan. Bij sommige vrouwen werd de pijn serieus genomen, maar er is een tendens om pijn toe te schrijven aan andere dingen, en vaak is de benadering eerder om de pijn te behandelen in plaats te kijken naar de oorzaak ervan.”

Nadat Sansom zelf problemen ging ervaren, richtte zij een ​​support- en campagnegroep op, “Sling The Mesh”, die nu meer dan 6000 leden telt. Volgens haar lijden “acht op de tien vrouwen aan pijn die hun dagelijks leven beïnvloedt:  “Van 70% van de vrouwen binnen mijn groep is hun seksleven voorbij, 50% heeft constant urineweginfecties, hetgeen betekent dat ze dan antibiotica-resistent worden en elke keer naar het ziekenhuis moeten voor een IV-infuus, telkens wanneer ze blaasontsteking krijgen. 70% Lijdt aan depressie, er zijn vrouwen die suïcidaal zijn en sommigen hebben zelfmoord gepleegd.”

Het nieuwe “normaal”

Een derde van de vrouwen, voegt Sansom eraan toe, moest haar werk opgeven, terwijl een vijfde gedwongen was minder uren te gaan werken.

“Het heeft hun leven geruïneerd, en dit zijn vrouwen die misschien wat urine verloren tijdens Zumba workouts in de fitness. Nu staan ze hier: verloren seksleven, verloren banen”, zegt ze.

“Voor sommigen van hen is de pijn, alsof er zich een scheerlijn bevindt in je vagina en bekkengebied, zo hevig dat ze in tranen zijn, zelfs als ze rond hun huis rondlopen. Ze zijn ten einde raad, en het is niet iets dat “bijtrekt”; het is voor het leven. Dat is wat zo schokkend is.

” Een heroperatie waarbij mesh wordt verwijderd is een optie die Sansom en vele anderen hebben ondergaan – ze hebben dit vaak privé uit hun eigen zak moeten betalen – maar zelfs dit is volgens haar geen wondermiddel dat genezing brengt.

“Niemand kan terug naar wie ze waren, dit geldt ook voor mij. Voor veel vrouwen is de ellende wat verbeterd, maar je wordt nooit meer de vrouw die je was, je bent gedwongen een  “nieuw normaal” te accepteren”, zegt ze.

“Toen bij mij tijdens een heroperatie mesh werd verwijderd kreeg ik Godzijdank mijn seksleven terug. Maar wat ik niet terugkreeg, was het vermogen om te rennen en te work outs te doen”, legt Sansom uit. “Elke vorm van druk op mijn benen zorgt binnen een paar uur voor zenuwpijn.
Vóór de mesh, trainde ik op mijn mountainbike op de Marin Trail in Snowdon – zo superfit was ik. Nu is het een hele klus om meer dan een mijl te fietsen omdat het zo’n pijn doet aan  mijn benen en in mijn schaamstreek.

Wat de richtlijnen zeggen

In december 2017 zijn de richtlijnen van het National Institute for Health and Care Excellence (NICE) bijgewerkt. Hun aanbeveling is dat vaginale mesh alleen zou moeten worden gebruikt voor de behandeling van verzakking van de bekkenbodemorganen in de context van onderzoek.
De implantaten worden wel nog steeds aanbevolen als een effectieve vorm van behandeling voor stress-urine-incontinentie, hoewel deze richtlijn momenteel wordt bijgewerkt in overeenstemming met nieuw onderzoek.

“Voor veel vrouwen met stress-urine-incontinentie kan mesh een effectieve vorm van behandeling zijn die minder ingrijpend is dan andere bestaande chirurgische procedures.” Door deze methode op te schorten, zouden veel vrouwen geen effectieve behandelingsoptie hebben voor hun slopende aandoening “, zegt Mr Edwards Morris, vice-president klinische kwaliteit van the Royal College of Obstetricians and Gynaecologists (RCOG).

“Het meest recente Engelse NHS rapport schetste het continue werk dat nu verricht wordt bij de National Health Service om goede resultaten te garanderen voor alle vrouwen die procedures ondergaan met mesh, en om het aantal mensen dat last heeft van complicaties te verminderen “,voegt hij eraan toe. “Training van specialisten, chirurgische ervaring en geschikte patiëntselectie zijn allemaal cruciale factoren om te zorgen dat huidige en toekomstige patiënten de allerbeste zorg ontvangen.”

Alternatieve behandelingen

“Preventie is zonder twijfel het beste alternatief”, zegt Myra Robson, bekkenbodemfysiotherapeute bij Lewisham en Greenwich NHS Trust, bedenkster van de bekkenbodemtrainingapp (The Squeezy) en mede-oprichtster van de Pelvic Health-campagnegroep Pelvic Roar. “We hebben meer open discussies nodig om bewustzijn en begrip voor stress-incontinentie en prolaps te vergroten, zodat vrouwen in een vroegtijdig stadium toegang hebben tot behandeling,” zegt ze.

Zowel voor- als nádat problemen ontstaan adviseert Robson op zoek te gaan naar een gespecialiseerde fysiotherapeut voor het trainen van de bekkenbodemspieren. Ook raadt ze iedereen aan stil te staan bij de gevolgen van overgewicht, roken, zwaar tillen, high-impact oefeningen, onvoldoende postnataal herstel en constipatie op de bekkenbodem.

“Zorg dat je fit bent om alle sporten die je doet uit te kunnen oefenen, en draag ondersteunende sportkleding, want activiteiten zoals hardlopen en CrossFit kunnen een grote impact hebben op je bekkenbodem”, voegt ze eraan toe.

“Er bestaat ook een verscheidenheid aan uitstekende gadgets om te helpen met bekkenbodemtraining, maar raadpleeg indien mogelijk altijd eerst een fysiotherapeut.

Voor Elneil is het het belangrijkst dat alle patiënten geïnformeerd zouden moeten worden over het volledige scala aan opties, en aangemoedigd worden om meer conservatieve zelfhulpmaatregelen te nemen voordat een operatie van welke aard dan ook wordt overwogen.

“Alle niet-chirurgische opties moeten eerst goed worden uitgeprobeerd. De patiënten zouden allemaal passende fysiotherapie moeten ondergaan, met een toegewijde bekkenbodemfysiotherapeut, in sommige gevallen tot wel zes maanden. Als je een verzakking hebt of last hebt van sommige vormen van incontinentie, kun je ook steunpessaria laten inbrengen”, legt ze uit.

Informed consent

“Als al die opties zijn uitgeprobeerd en er is nog steeds een probleem, zouden patiënten kunnen vragen naar minimaal invasieve operaties – dus de kleinst mogelijke ingrepen, evenals de grotere varianten”, voegt ze eraan toe. Ouderwetse (en vaak complexere, tijdrovende) chirurgische behandelingen bestaan uit de Burch colposuspensie, waarbij hechtingen gebruikt worden, of een autologe fasciale sling, waarbij het eigen weefsel gebruikt wordt om een sling (liftband) te maken.

Wat een vrouw ook beslist, voegt ze eraan toe: “informed consent is het allerbelangrijkste. Iedereen moet de juiste informatiefolders meekrijgen en de mogelijkheid krijgen om naar huis te gaan, erover na te denken, research te doen en terug te komen om erover te praten. Zij die kiezen voor een matje moeten zorgvuldig worden beoordeeld en regelmatig worden opgevolgd. Vrouwen moeten zich zelfbewust voelen over hun eigen gezondheid en doorgaan met het stellen van vragen”.

 

 

NIEUWS juni 2018

CAMBSTIMES publiceert:

De link tussen chirurgische meshimplantaten en auto-immuunziekten moet worden bestudeerd, zegt vooraanstaande, in Canada werkzame, professor

18:19 12 juni 2018
Door Kath Sansom

Professor Jan Willem Cohen Tervaert
Een vooraanstaande professor uit Canada pleit voor grootschalige studies naar de link tussen mesh- en auto-immuunziekten.

“Mensen zijn gefrustreerd omdat artsen zeggen dat er geen evidence is dat hun symptomen te wijten zijn aan de bij hun geïmplanteerde mesh, dus dit probleem zou wetenschappelijk bestudeerd moeten worden.” zei hij.

Jan Willem Cohen Tervaert, hoofd reumatologie aan de universiteit van Alberta, Canada en hoogleraar geneeskunde en immunologie in Nederland, zei: “Veel patiënten die mesh (matjes) hebben gehad voor litteken- of liesbreuken, of  gynaecologische reparatie, zijn ervan overtuigd dat hun mesh ervoor gezorgd heeft dat ze ziek geworden zijn, maar in de medische literatuur zijn er geen grootschalige onderzoeken om het te bewijzen.”

“Artsen zeggen dat dit een ‘toevallige gebeurtenis’ is en ze geloven in het algemeen niet dat ze veel voor deze patiënten kunnen betekenen, terwijl een groot deel van hen verschrikkelijk lijdt.”

Professor Cohen Tervaert was de eerste die melding maakte van het verband tussen mesh-implantaten en auto-immuunziekten toen hij dit jaar op de 11e internationale conferentie over auto-immuniteit in Lissabon sprak.

Hij presenteerde een onderzoek waarbij 40 patiënten met mesh werden gevolgd die symptomen ontwikkelden zoals chronische vermoeidheid, cognitieve stoornissen (die bekend staan ​​als “hersennevel”), spier- en gewrichtspijn (“fibromyalgie”), koortsachtige temperaturen, droge ogen en droge mond.

Bovendien ontwikkelde 45 procent van de patiënten een auto-immuunziekte.

Hij stelt dat de mesh (het matje) werkt als een “adjuvans”, een stof die een immuunrespons versnelt of versterkt.

Hij zei: “Als je een genetische predispositie hebt om een ​​auto-immuunziekte te ontwikkelen, zal een implantaat zoals een poypropyleen matje dit risico vergroten.”

“Als het bijvoorbeeld aannemelijk is dat je op de leeftijd van 100 jaar een auto-immuunziekte zou kunnen krijgen, kan het implanteren van biomateriaal ertoe leiden dat je de ziekte op een vroegere leeftijd krijgt, bijvoorbeeld al op je 40ste.”

“De ziekte kan ook meer uitgesproken, ernstiger worden. Maar er is om te beginnen altijd een genetische factor.”

“Het is een vergelijkbare situatie als bij de borstimplantaten, waar wij en anderen grootschalige studies hebben uitgevoerd om de relatie tussen implantaten en het verhoogde risico op het ontwikkelen van een auto-immuunziekte te bewijzen.” zei hij.

“Als je een vreemd lichaam in een mens implanteert, krijg je een ontstekingsreactie met leukocyten, reuzencellen en fibrose.

Deze ontstekingsreactie is in diermodellen bewezen om een ​​adjuvante respons te veroorzaken.”

In zijn onderzoek bij patiënten met auto-immuunziekten, die zich na meshimplantatie ontwikkelden, ontdekte professor Tervaert dat acht van de tien patiënten allergieën hadden voordat mesh werd geïmplanteerd.

“Dus, mensen met allergieën voor zaken als huisstof, huisdieren, nikkel of hooikoorts hebben een significant hoger risico om symptomen te ontwikkelen na een mesh-implantatie.” zei hij. “Dan is een waarschuwing op zijn plaats voordat men een mesh laat implanteren.”

Ook veel patiënten hadden buikpijn of een prikkelbare darmsyndroom, blijkt uit zijn studie.

“In een eerdere studie bij patiënten met borstimplantaten kwamen we erachter dat mensen met implantaten drie keer meer kans hebben op symptomen zoals vermoeidheid, fibromyalgie en hersenmist dan bij mensen zonder implantaten. Of dit ook geldt voor mesh-implantaten, is echter nog niet onderzocht “.

Professor Cohen Tervaert voegde eraan toe dat de mesh kan worden geoxideerd als het eenmaal permanent in het lichaam is geplaatst, wat resulteert in een afname van de mechanische eigenschappen van het materiaal.

“Als je een ontstekingsreactie hebt, betekent dat dat die inflammatoire cellen” zuurstof produceren “en het plastic aanvallen!”

Hoe artsen kijken naar patiënten met mesh-gerelateerde problemen, zou in de nabije toekomst kunnen veranderen, volgens Cohen Tervaert.

“Het is hetzelfde als met roken. Het is nu geaccepteerd wanneer wordt beweerd dat roken slecht voor je is, maar vroeger was dat niet het geval. Iets dergelijks is nu gaande met mesh. Op dit moment geloven velen niet dat polypropylene matjes auto-immuunziekten kunnen veroorzaken, maar ik ben ervan overtuigd dat de situatie zal veranderen naarmate er meer onderzoeken worden gepubliceerd.”

Jan Willem Cohen Tervaert is professor aan de Universiteit van Alberta in Canada. Hij is mede-oprichter van het Autoimmunity Consortium, voormalig voorzitter van de wetenschappelijke adviesraad van de Nederlandse Artritisstichting en voormalig adviseur van de Nederlandse minister van Volksgezondheid. Zijn interessegebieden zijn ontstekingen en auto-immuniteitsaandoeningen, zoals vasculitis.

“Het doel is om het immuunsysteem van patiënten met een mesh-gerelateerde aandoening zo goed mogelijk te reguleren. Hoge doses vitamine D zouden kunnen helpen. Ook kunnen bepaalde voedingsmiddelen helpen het immuunsysteem beter op orde te krijgen”, zei hij: “Het verminderen van zout is belangrijk. Ook voedingsmiddelen die bekend staan ​​om hun anti-inflammatoire eigenschappen kunnen nuttig zijn. Bijvoorbeeld pittig voedsel, zoals paprika’s. Andere voedingsmiddelen die kunnen werken om ontstekingen te verminderen, zijn visolie met een hoog Omega 3 gehalte, kurkuma, chocolade, bosbessen en het velletje van de druif”.

http://www.cambstimes.co.uk/news/leading-canadian-professor-talks-on-links-between-surgical-mesh-and-auto-immune-diseases-1-5557890

NIEUWS april 2018

Op 19 april 2018 meldde Sky News het volgende:

https://news.sky.com/…/mps-urge-ministers-to-act-now-on-vag…

Terwijl een groot deel van het Britse Parlement matjesslachtoffers serieus lijkt te nemen en sommigen ijverig pleiten voor een volledige stop op de matjes, blijft het in Nederland ijzig stil. Waarom?
We hebben onze politici nog maar eens op de hoogte gesteld van wat er in Groot Brittannië gaande is, met de vraag of het niet tijd wordt dat dit onderwerp ook hier weer op de agenda komt.

De vertaling van het artikel volgt.

NIEUWS maart 2018

HET VERHAAL VAN MARION (VROUW 09-03-2018)

Een van onze littekenbreukmatlotgenotes heeft onlangs haar verhaal gedeeld met VROUW, het magazine dat wekelijks bij de Telegraaf verschijnt.

Ze vertelt uitgebreid over haar dagelijkse klachten. Klachten die haar leven zo op z’n kop zetten dat ze maar weinig voor haar drieling heeft kunnen zorgen. Marion heeft altijd pijn en vaak zit zij in een rolstoel…

Haar ouders wonen in het huis naast dat van haar en haar gezin. De bedoeling was dat zij uiteindelijk samen met haar man voor hen zou zorgen, maar het is nu omgekeerd: haar ouders helpen en steunen haar.

Lees het aangrijpende verhaal van Marion:
https://vrouw.nl/artikel/verhalen-achter-het-nieuws/51879/marion-kreeg-een-drieling-maar-kon-er-wegens-ziekte-weinig

 

NIEUWS december 2017

BBC uitzending 27 december 2017
VICTORIA DERBYSHIRE

In onder meer Groot Brittannië (maar ook in Nieuw Zeeland, Canada en Australië) is er het afgelopen jaar heel veel TV- en politieke aandacht geweest voor vaginale matjes (mesh).
Voor onze politiek is dit (nog) geen reden geweest om problemen met matjes opnieuw (en steviger) op de kaart te zetten en ook onze inspectie en de media houden zich stil.

Hopelijk draagt deze compilatie van BBC’s Victoria Derbyshire bij tot nóg meer bewustwording in België en in Nederland en een volledige stop op alle soorten kunststof matjes die worden gebruikt in mensenlijven.
Het zou al mooi zijn wanneer artsen niet meer zullen spreken over “de betrekkelijk kleine percentages waarin het fout gaat”, maar open en duidelijk reppen over de absolute aantallen, en de grote ernst van de klachten.
bit.ly/2BE2mgn

Victoria Derbyshire zegt zelf op Facebook over het afgelopen jaar:
”2017 was the year that… We exposed the extent of the vaginal mesh scandal” https://www.facebook.com/VictoriaDerbyshire/videos/10155173158916547/

NIEUWS november 2017

Woensdag 29 november 2017-11-30
Door Charlotte Lomas, Sky reporter

Australië verbiedt het gebruik van vaginale mesh-implantaten

De verwijdering van dit product door de gezondheidswaakhond van het land komt op het moment dat NICE zich voorbereidt om een Brits verbod aan te bevelen.

Een Australische gezodheidstoezichthouder heeft het gebruik van controversiële vaginale mesh-implantaten voor verzakkingen verboden, nadat een rapport aantoonde dat: “de voordelen niet opwegen tegen de risico’s die deze producten opleveren voor patiënten”.

De therapeutische goederenadministratie heeft besloten het gebruik van meshproducten bij de behandeling van bekkenbodemverzakkingen te verbeiden. Dit geldt ook voor enkelvoudige incisie-minislings, die worden gebruikt voor de behandeling van urine-incontinentie.

Deze actie geeft gevolg aan het nieuws dat NICE, de gezondheidstoezichthouder in het Verenigd Koninkrijk,  de aanbeveling zal doen dat mesh verboden moet worden als routinebehandeling voor verzakkingen, een aandoening waarbij organen zoals de vagina, baarmoeder of darm zakken of van hun plaats raken.

De concept richtlijn, gezien door het Britse Sky News, ie volgende maand wordt gepubliceerd, stelt dat mesh-implantaten voor verzakking nu alleen nog voor onderzoeksdoeleinden mogen worden gebruikt. Dit heeft echter geen invloed op het gebruik van mesh voor incontinentie, waaruit de meerderheid van de operaties bestaat.

Kath Sansom, oprichter van de campagnegroep Sling the Mesh, verwelkomt de nieuwste ontwikkelingen.

Ze zegt: “De TGA-aankondiging in Australië is het bewijs van de groeiende bewustwording van het mondiale schandaal van chirurgische mesh-implantaten. Naar mijn mening is het nog meer bewijs van wereldwijde institutionele ontkenning en hoe degenen die zijn belast met het monitoren van de patiëntveiligheid op een ongekend niveau hebben gefaald.
We eisen dat de overheid t gebruik van alle bekkenbodemimplantaten opschort terwijl een terugziend onderzoek wordt uitgevoerd om het ware niveau van lijden in dit land te achterhalen.”

Het gebruik van mesh voor verzakkingen in het Verenigd Koninkrijk is de laatste jaren aanzienlijk gedaald, met groeiend bewijs dat het minder effectief is dan de traditionele chirurgie en ook dat het een  hoger percentage vrouwen met problemen geeft.

Enkelvoudige incisie mini-slings, (SIMS), die in Australië niet meer gebruikt mogen worden, zijn het onderwerp geweest van een kleine trial in Engeland.
Aberdeen University heeft de slings geïmplanteerd bij 650 Britse vrouwen in het Verenigd Koninkrijk om de werkzaamheid te vergelijken met een ander type mesh.

Kath Sansom gelooft dat de uitspraak in Australië zou moeten voorkomen dat deze proef nog wordt voortgezet.

Ze zegt: “De Britse SIMS-proef is bijna voltooid, maar in Australië zijn ze het erover eens dat het moet stoppen vanwege veiligheidsrisico’s.
Dit zou een zeer luide alarmklok in het Verenigd Koninkrijk moeten laten luiden om onmiddellijk te stoppen en contact op te nemen met alle vrouwen die deze sling gekregen hebben en om uit te vinden wie last heeft van de complicaties.

Autoriteiten, chirurgenverenigingen en mensen die aan de macht zijn in het Verenigd Koninkrijk hebben vrouwen laten vallen en als gevolg daarvan hebben duizenden van hen onomkeerbare levensveranderende verwondingen opgelopen.”

Dit jaar meldde Sky News dat sommige medische professionals geloven dat vaginale mesh een grotere gezondheidsramp is dan het Thalidomide-schandaal, en meer dan 500 vrouwen vervolgen de fabrikanten van vaginale mesh-implantaten na het ervaren van ernstige complicaties.

Een parlementaire fractie van alle partijen onder leiding van parlementslid Owen Smith beoordeelt het gebruik van mesh-implantaten en roept op tot opschorting ervan, terwijl er tegelijkertijd meer onderzoek naar de veiligheid plaatsvindt.

 

NIEUWS oktober 2017

De BBC besteedt aandacht aan matjes (mesh)

In haar uitzending van 16 oktober 2017 heeft de BBC aandacht besteed aan het onderwerp matjes, waarover het Britse Parlement een dezer dagen gaat debatteren.

In de uitzending zijn een aantal aangeslotenen van de beweging “Sling the mesh” kort in beeld. Bewonderenswaardig hoe deze vrouwen de energie hebben weten op te brengen om (ziek en wel) de straat op te gaan.


Mesh-slachtoffers over heel de wereld maken spannende tijden door: zal het Britse Parlement ervoor zorgen dat matjes in het Verenigd Koninkrijk volledig worden uitgebannen? En wat voor effect zal dat hebben voor het beleid in alle andere landen wereldwijd?
Wij hopen er het beste van!

Al spreken doctoren heel vaak bijna lyrisch over de percentages waarin het goed gaat: wij komen een heleboel matjesslachtoffers tegen die pas na verloop van tijd klachten krijgen. Zijn zij meegenomen in het de berekening van die percentages? En wordt de auto immuunziekte ASIA überhaupt meegeteld?

Wij kijken naar de ernst van de complicaties wanneer het misgaat en we vinden dat de medici dat ook zouden moeten doen https://www.knmg.nl/advies-richtlijnen/knmg-publicaties/artseneed.htm  Kun je een ingreep nog “verkopen” als je moet vertellen (informed consent) dat je volkomen invalide kunt raken met een matje en dagelijks zoveel pijnklachten kunt gaan krijgen dat je het bijna niet meer volhoudt?
Een aantal van onze lotgenoten zijn al uit het leven gestapt. Moet je dat als arts willen?

Kijk naar het deel van de uitzending van de BBC dat is gewijd aan de matjesproblematiek:
https://mobile.twitter.com/VictoriaLIVE/status/919864046471430144/video/1